Part : Kris

[ ทักทายกันก่อนเนอะ ]


ฟิคเปิดตัวเพจครั้งแรกอย่างเป็นทางการและเป็นฟิคที่ทำให้เพจกระแสดี

ต้องขอบคุณความหล่อของเฮีย(?)เขาล่ะค่ะ 555

และก็ต้องขอบคุณทุกๆคนที่อยู่ด้วยกันตั้งแต่วันก่อตั้งเพจจนเพจได้ยอดไลค์ที่สูงขึ้นมากมายขนาดนี้ค่ะ ขอบคุณจริงๆ



- ปล.แอดหาบทที่ 7 ไม่เจอจริงๆค่ะ หาในเพจและกูเกิลแล้วก็ไม่มีอ่ะ TT





หลักในการเข้าใจฟิคค่ะ

1. หนุ่มๆของเราเป็นหมาป่ากันทั้งหมดนะค่ะ (เนื้อเรื่องตามเพลงวูฟเลย)

2. หมาป่าจะแยกออกเป็นสองฝ่ายก็คือ ฝั่งเค กับ ฝั่งเอ็ม ตามปกติเลยค่ะ

3. ทั้งสองฝั่งไม่ถูกกันนะค่ะเพราะทั้งคู่มีเรื่องเข้าใจผิดซึ่งปมเรื่องราวทั้งหมดจะอยู่ในฟิคของทุกคนจ้า





- Les’t Go !





คุณ - แทคยอล มาช่วยฉันยกของพวกนี้ได้มั้ย?

คุณตะโกนบอกเพื่อนสนิทสมัยอนุบาลของคุณ ที่มาพักอาศัยด้วยกันที่บ้านหลังนี้ มรดกที่พ่อแม่ของคุณทิ้งไว้ให้

แทคยอล - อ่า..ได้สิ แต่บ้านหลังนี้ใหญ่มากเลยอ่ะ ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ห้องไหน

แทคยอลตะโกนบอกคุณ บ้านหลังนี้กว้างขวางมากสามารถอาศัยได้ 15 คนได้เลย

คุณ - อ่า..งั้นฉันยกไปเอง เธอจัดของส่วนของเธอไปเถอะ

คุณตะโกนบอกแทคยอล

22:00 การจัดบ้านของคุณเสร็จเรียบร้อย คุณเลยทำอาหารมื้อพิเศษกินกัน พอทานข้าวเสร็จคุณและแทคยอลก็แยกย้ายกันไปนอนที่ห้องของตัวเอง

00:00 (คืนที่จันทร์เต็มดวง)

คุณเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มๆจากทางหน้าต่างห้องของคุณ เงาที่คุณเห็นคือหมาป่า 6 ตัว จ้องมาทางคุณ

คุณ - บ้าน่า! หมาป่าที่ไหนกัน!

คุณพูดพลางทุบศรีษะตัวเองเพื่องเรียกสติ



เช้า



แทคยอล - อรุณสวัสดิ

แทคยอลเปิดประตูห้องเพื่อมาทักทายในตอนเช้า

คุณ - อรุณสวัสดิ

คุณก้มหน้าพูดกับแทคยอล

แทคยอล - เป็นอะไรรึปล่าว? สีหน้าเหมือนคนไม่ได้นอนเลยนะ

คุณ - ปล่าวอดนอนนะ

แทคยอล - งั้นไปเรียนกันเถอะ

แทคยอลยิ้มให้คุณ



โรงเรียน



แทคยอล - นี่ๆ! หัวหน้าบอกว่าจะมีนักเรียนย้ายเข้ามาใหม่ด้วยล่ะ!!

แทคยอลวิ่งมาที่โต๊ะของคุณ

คุณ - หืม..?

คุณเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะ

แทคยอล - มีนักเรียนใหม่ย้ายมา เห็นว่ามีผู้ชาย 6 คน

คุณ - หรอ?

แทคยอล - เห็นว่าหน้าตาดีด้วยนะ

แทคยอลทำท่าตื่นเต้น

คุณไม่ได้พูดอะไรพอแทคยอลพูดเสร็จคุณก็ฟุบลงที่โต๊ะเหมือนเดิม

ครู - มีนักเรียน 6 คนย้ายมาเรียนที่นี่ ครูจะให้เขาแนะนำตัวกันก่อนแล้วครูจะเข้ามาสอนเธอในคาบบ่าย

กรี้ดดดด เสียงเด็กนักเรียนผู้หญิงในห้องกรี้ดลั่น!

คุณ - ไม่รู้จะกรี้ดอะไรนักหนา ฉันยังไม่ได้นอนทั้งคืนหัดเกรงใจกันบ้างสิ!

คุณบ่นเบาๆ และฟุบหน้าลงที่โต๊ะ เพื่อนอนต่อเพราะเมื่อคืนคุณไม่ได้นอนเพราะคิดถึงแต่เรื่องเงาที่หน้าต่างนั่น



คุณนอนหลับได้สักพักก็มีเสียงกระซิบข้างๆหูของคุณว่า

'ผมนั่งด้วยคนนะ' น้ำเสียงที่เซ็กซี่ขยี้ใจได้กระซิบข้างหูคุณเบาๆ

คุณเลยเงยหน้าขึ้นจ้องมองเจ้าของเสียงเซ็กซี่

คุณ - ตามสบาย..นายชื่ออะไร?

'คริส ฉันชื่อ คริส จำชื่อฉันไว้นะสาวน้อย..' เขายิ้มที่มุมปาก

คุณ - ชิ! สาวน้อยอะไรกัน! ตาบ้านี่!

คุณบ่นเบาๆ



พักเที่ยง

คุณและแทคยอลซื้ออาหารขึ้นมาทานกันที่ห้อง

คุณ - แทคยอล!

แทคยอล - หืม? มีไรงั้นหรอ?

คุณ - ฉันไม่ชอบขี้หน้าอีตาบ้านั่นเลย!

แทคยอล - ใคร? นักเรียนใหม่นั่นหนะหรอ? คนไหนล่ะ?

คุณ - คริส! ตาบ้านั่นชื่อ คริส!

แทคยอล - คริส? นี่ฉันว่าเค้าหล่อมากเลยนะในหมู่เพื่อนของเขาทั้ง 5 คนนั่น (1ลู่ฮาน 2เลย์ 3เทา 4เฉิน 5ซิ่วหมิน)

คุณ - งั้นหรอ! ชิ! ฉันไม่ชอบขี้หน้าเขาตั้งแต่เจอครั้งแรกแล้ว!

แทคยอล - เขารังแกอะไรเธอ?

ครืดดดด..เสียงประตูห้องถูกเปิดขึ้น

คริส - เธอไม่ชอบฉันหรอ?

คริส เดินเข้ามาที่มือของเขาถือกล่องข้าวกลางวันแล้วเดินเข้ามาที่โต๊ะที่คุณกำลังนั่งทานอยู่

คริส - นั่งทานข้าวกลางวันด้วยคนนะครับ

คริสพูดและส่งยิ้มหวานให้กับแทคยอล

คุณ - แทคยอล!

คุณลุกขึ้นจากเก้าอี้

แทคยอล - อะไรเล่า มานั่งกินข้าวด้วยกันจะได้สนิทกันไง

คุณ - ฉันไม่อยากสนิทกับนายนี่!

คริส - มากินข้าวกันเถอะนะ

คริสจับแขนแทคยอลที่เถียงกับคุณให้นั่งลง

คุณ - นาย! จับแขนเพื่อนฉันทำไม!

คริส - '...'

คุณ - นายกำลังยั่วโมโหฉันนะ!

คริส - แทคยอลทานนี่สิ

คริส พูดพลางตักอาหารใส่กล่องของแทคยอล ซึ่งท่าทีของเขาไม่ได้ฟังคุณพูดเลย

คุณ - อีตาบ้าคริสสสสสสส!!!!

ปึกกกกกก! เสียงกล่องข้าวที่กระทบกับพื้นห้องอย่างแรงดังลั่นไปทั้งห้อง

แทคยอล - เธอทำบ้าอะไร!

คุณ - ฉันบอกให้นายนี่ออกไปแล้วไง! แต่เขาไม่ยอมออกไปเอง! ช่วยไม่ได้!

คุณยืนกอดอกและใช้เท้าเขี่ยเศษอาหารที่ตกลงพื้น จนกระเด็นไปโดนคริส

แทคยอล - เฮ้! นายเป็นอะไรมั้ย? ดูดิเสื้อเลอะหมด

แทคยอลพูดพลางปัดเศษข้าวที่เลอะเสื้อของคริสออก แต่คริสไม่ได้พูดอะไรตอนนี้เขาแค่ยืนอยู่นิ่งๆ

คุณ - แทคยอล! ออกห่างจากเขาเลย!

แทคยอล - นายเอาเสื้อไปซักเถอะนะ

คุณ - แทคยอล!!!!!

คุณเริ่มโมโห

คริส - เธอออกไปก่อนเถอะนะ ฉันจะพูดกับเพื่อนเธอเอง

แทคยอล - อื้ม เครียร์กันดีๆนะ

พอพูดเสร็จแทคยอลก็ก้าวออกไปจากห้อง

คุณ - นายมีไรจะพูด!

คริส - เธอทำแบบนี้ทำไม?

คริสเดินเข้ามาหาคุณ

คุณ - ฉันทำอะไร!

คริส - ทำไมเธอถึงเกลียดขี้หน้าฉันขนาดนั้น?

คุณ - เหอะ! ไม่รู้ตัวรึไง!

คริส - ฉันไม่รู้..

คุณ - ถอยไป! ฉันจะออกไปจากห้องนี้! หลบ!

คุณพูดและพลักคริสออกไปและเดินตรงไปที่ประตูแต่ไม่ทันได้ออกไปคริสก็มาดักหน้าคุณ และล็อคกอนประตู

คุณ - นายจะทำอะไร! นี่!

คุณพูดเพราะเห็นเขาปิดทั้งประตูและหน้าต่าง เหมือนห้องที่ปิดตาย



ปึง! ปึง! ปึง! เสียงหน้าต่างดังลั่นไปทั่วห้อง

คุณ - คริส! นายกำลังจะทำอะไร!?

คริส - '...'

คุณ - นาย!!

คุณเดินตรงไปหาคริสที่กำลังปิดหน้าต่าง

คุณ - นายปิดห้องทำไม! หน้าต่างนี่ด้วย!

คริส - เหอะ!

คริสหันหน้ามาทางคุณ

คริส - เธอ! ทำให้ฉันโมโหแล้วนะ! เลิกโวยวายได้แล้ว! มาคุยกับฉันให้รู้เรื่อง!

คุณ - ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับนาย!

คุณเดินไปที่ประตูและเตรียมที่จะเปิด

คริส - ถ้าเธอก้าวออกไปจากห้องนี้ถือว่าเพื่อนเธอเป็นของฉัน!

คุณ - นายว่าไงนะ!

คุณตัดสินใจออกห่างจากประตูแล้วเดินตรงไปที่คริส

คุณ - นายจะทำอะไรเพื่อนฉัน!

คุณจับเน็กไทน์ของร่างสูงโน้มลงมาคุณ

คุณ - นายคิดจะทำอะไร!!! บอกฉันมา!

คริส - เพื่อนเธอหน่ะ น่าสนใจดีหนิ

คริสยิ้มที่มุมปาก

คุณ - ชิ! ฉันไม่ให้เพื่อนฉันตกเป็นของนายเด็ดขาด! ข้ามศพฉันไปก่อน!

คริส - ฉันไม่คิดที่จะข้ามศพใครทั้งนั้น หลังจากที่เพื่อนเธอเป็นของฉันหลังจากนั้นก็คิวเธอละกันนะ

คุณ - นายดูถูกฉันเกินไปแล้วนะ!!

คุณโมโหถึงขีดสุด!

ปึก! เสียงแผ่นหลังกว้างๆของชายร่างสูงกระแทกเข้ากับผนังห้อง

คุณ - ฉันจะปกป้องเพื่อนของฉัน! จำไว้! ฉันจะไม่ยอมให้นายมายุ่งกับพวกฉันอีก!

คริส - ก็ลองดูสิ ถ้าเพื่อนหัวอ่อนของเธอไม่หลงเสน่ห์ฉันซะก่อน

คุณเดินกำหมัดออกไปจากห้อง



ตอนเย็น



แทคยอล - เธอเครียร์ปัญหากับคริส เป็นไงบ้างเข้าใจกันดีใช่มั้ย?

คุณ - ก็ดี

พอคุณพูดจบก็เดินเข้าห้องไป

คุณ - นายนั่นคิดจะทำอะไรกันแน่! แทคยอลจะตกเป็นเหยื่อของนายนั่นงั้นหรอ?

คุณบ่นแล้วเดินไปที่หน้าต่าง

คุณ - กรี้ดดดดดดด..!!!

แทคยอล - เธอเป็นอะไรๆ

แทคยอลวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้องของคุณ

คุณ - มะ..แมว

คุณพูดพลางชี้ไปที่หน้าต่าง

แทคยอล - โถ่เอ้ย แมวตายเดี๋ยวฉันจะเอามันไปฝังเอง

แทคยอลพูดจบก็เดินออกจากห้องไป คุณเริ่มคิดว่ามันไม่ปกติแล้ว คุณเลยไปเตือนแทคยอลให้ระวังตัวดีๆ เพราะคุณว่าคริสเป็นคนเอามาแกล้งคุณแน่ๆ และมันคือสัญญาณบอกว่านับจากวันนี้ไป ชีวิตของคุณและเพื่อนจะอยู่ไม่เป็นสุข....



เช้า



คุณ - แทคยอลลล ฉันไม่ไปเรียนได้มั้ย?

แทคยอล - หาเรื่องแล้วมั้ยล่ะไปอาบน้ำ

คุณ - ฉันไม่อยากเจอนายนั่นหนิ!

คุณโวยวายและเดินเข้าห้องน้ำไป



โรงเรียน



แทคยอล - อ่า..คือ

คุณ - อะไรหรอ?

แทคยอล - ฉันลืมส่งงานอ่ะ เธอขึ้นห้องก่อนเลยนะ

คุณ - อ้าว! นี่เดี๋ยวก่อน!

แทคยอลวิ่งออกไปโดยที่ไม่ฟังคุณเรียก

คุณ - ทำงี้ได้ไง ขึ้นตึกคนเดียวมันวังเวงนะ

คุณบ่นเบาๆและเดินขึ้นตึกไป

ตึก ตึก ตึก ...

คุณรู้สึกว่ามีคนตามมาเลยเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นแต่เสียงฝีเท้าเร่งเข้ามาใกล้เรื่อยๆ คุณคิดว่าสถานการณ์ไม่สู้ดีเลยหยิบหนังสือคณิตศาสตร์เล่มหนาขึ้นมาพร้อมที่จะตีเจ้าโรคจิตนั่น

คุณ - ย๊า!!!

ลู่ฮาน - เฮ้ๆ อย่าเพิ่งตีฉันสิฉันไม่ได้หวังร้ายนะ

คุณ - อ่า..นักเรียนใหม่ มีไรหรอ? ถึงได้เดินตามฉันมา?

ลู่ฮาน - ฉันว่าจะมายืมหนังสือ..อ่า..?

คุณ - หนังสือ?

ลู่ฮาน - อ้ะ! หนังสือคณิตศาสตร์เล่มนั้นล่ะ ฉัน..ขอยืมได้มั้ย?

คุณ - เอาไปสิ แต่ถ้าฉันจะใช้ฉันจะมาเอานะ

คุณยื่นหนังสือคณิตศาสตร์เล่มนั้นให้ลู่ฮาน

ลู่ฮาน - เธอใจดีจัง ขอบคุณนะ

ลู่ฮานยิ้มให้คุณแล้วเดินจากไป

ครืดดดด..

คุณ - อ่าว..ยังไม่มีใครมาเลยหรอ วันซวยอะไรของฉันเนี่ยการบ้านก็ยังไม่เสร็จ เมื่อคืนยังไม่ได้นอนอีก ต้องมาอยู่ในห้องคนเดียวอย่างนี้ฉันก็วังเวงเหมือนกันนะ

คุณบ่นพลางหยิบสมุดการบ้านขึ้นมาทำต่อ พอคุณทำไปได้สักพัก

แปะ! เสียงสมุดกระทบที่โต๊ะและสมุดนั่นมันอยู่ตรงหน้าคุณ

คริส - ลอกมั้ย?

คุณ - ฉันทำเองได้ เอาสมุดนายออกไป!

คริส - ส่งตอนเช้าไม่ใช่หรอ?

คุณ - ฉันทำเองได้ๆ!

คริส หยิบสมุดแล้วกำลังจะเดินออกไป

คุณ - นี่! เดี๋ยวก่อน!

คริส - มีอะไร?

คุณ - ปะ..ปล่าว

คุณตั้งใจจะถามเรื่องแมวเมื่อวานนี้แต่คุณเลือกที่จะเก็บไว้ในใจดีกว่า



คาบเช้า



คุณ - อ๊ะ! หนังสือคณิตศาสตร์ของฉันไปไหน

คุณพูดพลางเอามือรื้อใต้โต๊ะ

คริส - เฮ้ นี่เธอนั่งดีๆสิ แล้วนี่มาวางของโต๊ะคนอื่นงี้ได้ไง

คุณ - เงียบไปเลย! ฉันหาของอยู่! ไปไหนนะหนังสือๆฉันต้องใช้คาบนี้อ่ะ TT

ลู่ฮาน - อ่า..คือ เธอหาหนังสือคณิตศาสตร์อยู่หรอ?

คุณ - ลู่ฮาน..นายรู้ได้ไง?

ลู่ฮาน - ฉันเป็นคนยืมเธอไง

ลู่ฮานพูดพลางหัวเราะ

คุณ - อ่า..หรอ? 55555 ว่าแต่ตอนนี้ฉันต้องใช้แล้ว ฉันขอคืนได้มั้ย?

ลู่ฮาน - ฉันทำมันหายอ่ะ ขอโทษนะ

ลู่ฮานทำหน้าอ้อน

คริส - เธอดูหนังสือกับฉันก็ได้นะ

คุณ - ฉันไม่ใช้หนังสือเล่มเดียวกับนายหรอกนะ!

ลู่ฮาน - ฉันขอโทษนะ เดี๋ยวฉันจะไปซื้อมาคืนให้

คุณ - จ๊ะๆ

แล้วลู่ฮานก็เดินไปนั่งที่โต๊ะของเขา

คริส - แหม เธอนี่ร้ายจังนะ

คุณ - อะไร!!

คริส - ทำไมเธอถึงได้ตะคอกใส่ฉัน แล้วพูดจาน่ารักกับลู่ฮานล้ะ?

คริสค่อยๆยื่นหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

คุณ - เรื่องของฉันหน่า!

คุณทำหน้าบึ้งแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง

คริส - ตอบฉันมาก่อนสิ

คุณ - นายนี่! เอาหน้าของนายออกไปห่างๆหน่อย! ใกล้ไปแล้ว! ฉันไม่ชอบ!

คริส - ตอบฉันก่อน

คุณ - ถ้าให้ฉันเลือก ฉันจะเลือกลู่ฮานแทนที่จะเป็นนายนะ

คริส - ชิ! ลู่ฮานนั่นหน่ะหรอ? เธอสนใจอะไรเขา!

คุณ - เหอะ! เขาดีกว่านายทุกอย่าง!

คริส - ฉันยอมรับ ว่านายนั่นหน่ะแสนดี

คุณ - แน่นอน แล้วเหมือนว่าเขาก็สนใจเพื่อนฉันอยู่นะ ดูนั่นสิ!

คุณพูดแล้วชี้ไปทางโต๊ะของแทคยอล แทคยอลนั่งคุยกะหนุงกะหนิงกันกับลู่ฮาน

คริส - ฉันไม่สนหรอก! แต่ตอนนี้..ฉันสนเธอแล้วนะ

คริสยิ้ม เวลาเขายิ้มมันทำให้หัวใจผู้หญิงทุกคนระเบิดออกมาได้เลยละ

คุณ - ฉันไม่สนนาย!! เอาหน้านายออกไป!

คริส - ครับๆเข้าใจแล้วครับ



หลังเลิกเรียน



แทคยอล - ฉันกลับช้าหน่อยนะ คือ ฉันมีนัดกับลู่ฮานเขารอฉันอยู่หน้าโรงเรียน

แทคยอลเดินมาบอกคุณท่าทางของแทคยอลดูจะมีความสุขมากเหลือเกิน

คุณ - ไปเถอะ อย่ากลับดึกนะแล้วก็ถ้าลู่ฮานทำอะไรเธอรีบโทรมาบอกฉันทันที! เข้าใจมั้ย!

แทคยอล - จ้าๆไปก่อนนะ

คุณ - เวรวันนี้ไม่มาสักคน จงใจให้ฉันทำคนเดียวอีกแล้ว! บ้าเอ้ยยยยยยยยย!!!!

หลังจากที่ทุกคนกลับไปหมดแล้วคุณก็เริ่มทำความสะอาดห้องเรียน

คุณ - ใกล้เสร็จล้ะ หึ่ย! ถ้าพรุ่งนี้ฉันเจอพวกแกฉันจะบอกหัวหน้าห้องให้พวกแกทำเวรทั้งเดือนเลยคอยดู!

คริส - โหดจังนะ

คุณ - นายอีกแล้วหรอ! หึ่ย! ขอร้องฉันขอปวดหัวกับเรื่องเวรทำความสะอาดพอ ฉันไม่พร้อมปวดหัวเรื่องของนาย!

คริส - ครับๆจะพยามไม่กวนประสาท

คุณ - ออกไปเลยฉันจะถูตรงนี้!

คุณพูดพลางเอาม็อบถูพื้นถูไปที่ๆเขายืนอยู่

ควับ! คริสแย่งไม้ถูพื้นออกไปจากมือคุณแล้วจับแขนคุณเอาไว้

คุณ - ปล่อย! นี่! นายจะทำอะไร!

คริส - ฉันขอเตือนนะ ระวังตัวไว้ดีๆ ฉันไม่อยากให้มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น

คริสทำหน้าจริงจัง

คุณ - พูดอะไรของนาย! อ๋อ..แสดงว่าแมวตัวนั้นฝีมือนายใช่ป่ะ!

คริส - แมว? เธอบอกฉันมาสิว่า 2-3 วันมานี้เจออะไรแปลกๆมั่งมั้ย? นอกจากแมว

คุณ - ไม่มี! ปล่อยได้แล้ว!!

คริส - ตามฉันไปที่บ้านหน่อย!!!!

คริสจับแขนคุณแน่นขึ้นแล้วพาคุณเดินขึ้นรถสปอตคันหรูออกไปจากโรงเรียน



บ้านคริส



คุณ - โอ้ยยยยย!! ปล่อย!ฉันเจ็บแขน!!

คริส - รออยู่นี่! เดี๋ยวฉันมา! ห้ามออกไปจากห้องนี้เด็ดขาด!!

คุณ - นี่! เดี๋ยวจะไปไหน!

คุณตะโกนเรียกคริส แต่คริสไม่สนใจในสิ่งที่คุณพูดเขาเลยเดินออกจากห้องไป ด้วยความสงใสคุณเลยเดินไปรอบๆห้องของเขา

คุณ - รูปนี่..เอ๊ะ! ลู่ฮาน เลย์ เทา คริส เฉิน ซิ่วหมิน แล้วอีก 6 คนนี่ใครกันนะ

คริส - เธอทำอะไร?

คุณ - ดูรูปนี่ไง คริสอีก 6 คนนี่ใครหรอ?

คริส - อย่าอยากรู้จักพวกมันเลยนะ พวกมันอันตราย!

คุณ - แล้วนายไปไหนมา?

คริส - ไม่ได้ไปไหน

คุณ - นายพาฉันมาที่นี่ทำไม? นายคิดจะพูดอะไรกับฉัน? นายคิดสิ่งชั่วๆอีกล้ะสิถึงได้ลากฉันมา!!

คริส - เธอนี่นะ! หัดมองว่าฉันเป็นคนดีบ้างสิ!

คุณ - ฉันจะกลับ!

คริส - ไปไม่ได้นะ!

คริสจับข้อมือคุณไว้

คุณ - อะไรเล่า!! ฉันอยู่ในห้องนอนกับผู้ชายอันตรายกับนายไม่ได้หรอกนะ!!

คริส - ฉันว่าถ้าเธอออกไป อันตรายกว่านะ

คุณ - นายพูดจาแปลกๆอีกแล้ว นายกำลังจะบอกอะไรกับฉันกันแน่!

คุณหยุดและหันไปจ้องหน้าเขา

คริส - เธอจะต้องอยู่กับฉันที่นี่ไปสักพัก

คุณ - พูดบ้าๆ! ฉันเป็นผู้หญิงจะมาอยู่กับผู้ชายได้ยังไง!!

คริส - เธอตั้งใจฟังฉันนะ

คุณ - อืมว่ามาเถอะ!!

คริส - เธอกำลังอยู่ในอันตราย ไม่ใช่แค่เธอหรือเพื่อนของเธอรวมถึงพวกฉันด้วย ตอนนี้เราต้องอยู่รวมๆกันไว้ เพื่อความปลอดภัย

คุณ - ใครจะทำร้ายพวกนายและฉันกับเพื่อน!?

คริส - คือพวกเราทั้ง 6 คนและรวมพวกเธอด้วยตอนนี้กำลังถูกตามล่า! เพราะพวกฉันนอกรีดกฎของลัทธิหน่ะสิ! หมาป่าลอบกัดพวกนั้น! คิดจะทำอะไรไม่ดีอีกแน่ๆ ฉันเลยปล่อยพวกมันไว้ไม่ได้!!!!!!

คุณ - ลัทธิฉันพอเข้าใจแต่เรื่องหมาป่า ฉันไม่เชื่อ หมาป่าอะไรกันสมัยนี้ไม่มีครึ่งคนครึ่งหมาป่าแล้วน่า!

คริส - มองตาฉัน!

คริสจับใหล่คุณดึงเข้ามาสบตากับเขา ดวงตาสีน้ำตาลเข้มบ่งบอกถึงความเป็นหมาป่าในตัวของคริส ซึ่งมันทำให้คุณปฎิเสทไมได้ว่าเขาไม่ใช่

คุณ - นาย..

คริส - ฉันเป็นหมาป่า ฉันเป็นผู้นำ 'ลัทธิ M'

คุณ - แล้วพวกนั้นต้องการพวกฉันไปทำไม! สาวบริสุทธิไม่ได้มีแค่พวกเราสักหน่อย! หึ!

คริส - ใช่ แต่พวกมันเจอเธอ แล้วสงใสว่าพวกนั้นคงจะถูกใจเธอด้วย ฉันเลยปล่อยให้เธอตายไม่ได้! ฉันถึงยอมที่จะแหกกฎมาปกป้องเธอไง..

คุณ - ทำไมนายต้องเดือดร้อนขนาดนั้น พ่อแม่ฉันก็ไม่มีฉันตายไปก็ไม่เห็นเป็นไร..

คุณพูดเสียงเศร้า

คริส - ฉันปล่อยให้เธอตายไม่ได้จริงๆ ฉันต้องปกป้องเธอ พวกนั้นจะพรากเธอไปจากฉันไม่ได้

คุณ - นาย..พูดแบบนี้ออกมาทำไมกัน! ต้องการอะไร!

คริสสวมกอดคุณทันทีที่คุณพูดจบเขาสวมกอดให้แน่นขึ้นอีก

คริส - ฉัน..ปล่อยให้พวกนั้นทำร้ายเธอไม่ได้ ฉันรักเธอมากๆเลยนะ เพราะยังงี้ฉันเลยปล่อยเธอให้พวกนั้นไม่ได้ รู้มั้ยฉันห่วงเธอมากเลยนะ

ที่ผ่านมาคุณยอมรับว่าอ่อนไหวกับคริสมากๆตั้งแต่เจอครั้งแรกแต่คุณคิดว่าจะไม่ตกหลุมรักคริสแต่ก็ทำไม่ได้คำพูดของเขายิ่งตอกย้ำให้คุณรักเขามากขึ้น

คริสสวมกอดคุณอย่างนั้นไม่หนีไปไหนคุณได้แต่ร้องไห้ภายใต้อ้อมกอดของเขาจนเผลอหลับไป..



เช้า

แสงแดดที่อบอุ่นยามเช้ากระทบเข้ากับร่างบางๆของคุณ คุณรู้สึกตัวและตื่นขึ้นมา

คุณ - ฝันสินะ..

คริส - ไม่ใช่หรอก คำพูดทุกคำเมื่อคืนของฉันมันเป็นเรื่องจริง

คุณ - นายมานอนตรงนี้ทำไมเนี่ยยยยยย!!

คริส - ห้องฉันนะฉันจะนอนที่ไหนก็ได้

คริสยิ้มให้คุณ

คุณ - แล้วแทคยอลละ?

คริส - ไม่ต้องห่วง ลู่ฮานคงอยู่กับเพื่อนเธอทั้งคืน เชื่อใจเขาได้ลู่ฮานสุภาพบุรุษจะตายเขาไม่ทำอะไรยัยนั่นหรอก

คริสพูดพลางกอดคุณจากด้านหลัง

คุณ - แล้วนายจะทำยังไงต่อไป?

คริส - ฉันคงต้องไปจัดการกับเจ้าพวกนั้น

คุณ - จะทำยังไง?

คริส - คงต้องตายกันไปข้างแล้วละ!



โรงเรียน



คริส - ฉันบอกว่าอย่ามา!

คุณ - นี่! นายกับฉันยังไม่ได้เป็นอะไรกัน! อย่ามาสั่งฉันนะ!!

คริส - จะเป็นตอนนี้เลยป่ะล่ะ?

คริสพูดจบก็โน้มหน้าหล่อๆมาใกล้คุณจนได้ยินเสียงของลมหายใจของกันและกัน

คุณ - ฉวยโอกาส! ไปๆนั่งที่เลย!

คริส - นึกว่าชอบซะอีกนะ ผู้หญิงเข้าใจยากจัง

คริสทำหน้าตาออดอ้อน

คุณ - ไว้ฉันเรียนจบมหาลัยค่อยว่ากัน จนถึงวันนั้นจะรอได้มั้ยนะ

คุณทำหน้ากวนประสาทคริส

คริส - โหยยยยย นานไปอ่ะ!

คุณ - ไม่ก็คือไม่ค่ะ

คุณหัวเราะ

คริส - ตอนนี้ทำไรได้มั่งอ่ะ? จูบ กอด หอมแก้ม จับมือ หรือทำอย่างว่า..??

คุณ - ไอผู้ชายลากมก! ไม่ได้หมดนั่นแหละ!

คริส - เห้อ..เธอนี่น่าเบื่อแหะ

คุณ - ใช่ฉันน่าเบื่อ อย่ามาอ้อนฉันล้ะกัน!!

ครืดดดด เสียงประตูห้องดังขึ้น

ลู่ฮาน - อ้าว ทำไรกันอยู่คู่นี้?

ลู่ฮานยิ้มหวานมาแต่ไกล มือของเขากำลังจับมือแทคยอลเดินมาที่โต๊ะคุณ

'คู่นี้สมกันจังนะ..' คุณคิดในใจ

คริส - ยัยนี่ไม่ให้ฉัน..อุ้บ!

คุณเอามือปิดปากคริสไว้

คุณ - แหมๆคู่นายก็น่ารักดีนี่

คุณพูดแซวแทคยอลที่กำลังเขิลหน้าแดง

คริดดดด..เสียงประตูดังขึ้นอีกครั้ง

'ดูมีความสุขกันจัง *ยิ้ม*' เสียงของชายร่างสูงที่มีดีกรีความหล่อไม่แพ้ 2 คนนี้เลย

คริส - ซูโฮ!!

ลู่ฮาน - แก!

คุณ,แทคยอล - '...'

คริสไม่รอช้าพุ่งเข้าหาซูโฮและต่อยเขาไม่ยั้งมือ

คุณ - คริส!! ทำอะไรหน่ะ! หยุดนะ!

ลู่ฮาน - แทคยอล เธออย่าออกห่างฉันนะ!

แทคยอล - เข้าใจแล้ว

พูดจบแทคยอลก็เข้าไปหลบอยู่ข้างหลังลู่ฮาน

คริส - แกมาที่นี่ทำไม!

ซูโฮ - ฉันแวะมาเยี่ยม ในถานะ หัวหน้าลัทธิฝั่ง K

ซูโฮยิ้มร้าย

คริส - ฉันบอกแกไว้ก่อนเลยนะ! อย่าแตะต้องเธอ! ผู้หญิงมีตั้งมากมายไปหาเอาข้างหน้าไป!!

ซูโฮ - ไม่เว้ย!

คริส - !!!!!

คริสจะซัดซูโฮอีกครั้งแต่ลู่ฮานห้ามเขาไว้ก่อน

ลู่ฮาน - คริส!

ลู่ฮานจ้องหน้าคริสสักพักเขาก็ถอนหมัดออกและเดินออกจากห้องไป

คุณ - คริส!

ลู่ฮาน - ปล่อยเขาไปก่อนเถอะ

ซูโฮ - ฉันชื่อซูโฮนะ ยินดีที่ได้เจอกันนะคนสวย

ซูโฮพูดพลางจุมพิตที่ฝ่ามือของคุณ แต่ลู่ฮานปัดมือของเขาออก

คุณ - อ่า..ยินดีที่ได้เจอ

คุณมองหน้าลู่ฮานอย่างสงใสว่าทำไมถึงทำแบบนั้นเพราะมันเสียมารยาท

ลู่ฮาน - ตามฉันมานี่หน่อย

คุณ - เฮ้! เดี๋ยวๆ

พอคุณพูดจบคุณและแทคยอลก็วิ่งตามลู่ฮานไป



สวนหลังโรงเรียน



คุณ - มีอะไรทำไมต้องมาคุยที่เงียบๆแบบนี้ด้วย วังเวงนะ

แทคยอล - นั่นสิ นายพาพวกฉันมาที่นี่ทำไม?

ลู่ฮาน - พวกเธอ..คงรู้เรื่องพวกเราแล้วใช่มั้ย?

คุณ - ก็พอรู้

แทคอยล - ฉันไม่เข้าใจ พวกเธอไม่เห็นบอกฉันเลย

แทคยอลพูดพลางกระตุกแขนเสื้อนักเรียนของคุณ

คุณ - ลู่ฮานเล่าให้แทคยอลฟังสิ..

ลู่ฮาน - ลัทธิของเรามีมานานนับร้อยๆปี หมาป่าทุกสายพันธ์รวมเป็นหนึ่งลัทธิ ทุกร้อยปีพวกเราต้องหาผู้หญิงบริสุทธิมาสังเวยให้หัวหน้าลัทธิ แต่ถ้าวันหนึ่งเหยื่อรายนั้นเป็นเนื้อคู่ ผู้หญิงคนนั้นจะคงอยู่รอด แต่ถ้าไม่ก็แค่ตาย และอีกไม่นานมาลัทธิของพวกเราครบรอบร้อยปี พวกเราได้ยินว่าพวกมันคิดแผนชั่วๆเพื่อทำลายลัทธิที่มีมานานของพวกเรา พวกเราก็เลยยอมไม่ได้ที่เห็นพวกมันเข่นฆ่าพวกหมาป่าด้วยกัน พวกเราเลยแยกตัวออกมาตั้งลัทธิใหม่เพื่อสืบทอดต่อไป แต่ยังไงด้วยความที่เป็นกฎของลัทธิที่จะต้องหาผู้หญิงมาสังเวย..

คุณ - พวกนั้นกำลังเล็งหัวพวกฉันไว้สินะ

แทคยอล - แล้วพวกเราจะตายใช่มั้ย?

คุณ - ไม่! แทคยอลพวกเราจะไม่ตาย! พวกเราต้องอยู่รอด!!

คุณพูดและเอามือไปจับมือของแทคยอล

ลู่ฮาน - คงใกล้ถึงเวลาที่จะต้องจับพวกเธอมาสังเวยให้ลัทธิพวกมัน ซูโฮเลยปรากฎตัวสินะ

คุณ - คริสก็เป็นหัวหน้าลัทธิไม่ใช่หรอ? เขาก็ต้องทำพิธีสังเวยเหมือนกัน!

ลู่ฮาน - คริสไม่ยอมทำหนะสิ เท่ากับเขาทำผิดกฎของลัทธิ และถ้าเขาไม่ทำตามกฎคือไม่สังเวยชีวิตผู้หญิง เขาคงอยู่ได้ไม่กี่ปี

คุณ - พวกนายสังเวยชีวิตผู้หญิงเป็นเครื่องต่ออายุงั้นหรอ?

ลู่ฮาน - ใช่ และคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ด้วย

แทคยอล - แล้วเราจะจัดการยังไงกันดีละ?

คุณ - ที่ต้องทำตอนนี้คือต้องอยู่ห่างเจ้านั่นไว้!

แทคยอล - ซูโฮ คนนั้นหนะหรอ?

คุณ - อย่าเข้าใกล้เขาเด็ดขาดนะแทคยอลพยามเกาะกลุ่มกันไว้ ลู่ฮานฉันฝากแทคยอลด้วยนะ

คุณพูดจบและกำลังเดินออกไปจากสวนหลังโรงเรียน

แทคยอล - จะไปไหน? เราต้องเกาะกลุ่มกันไว้ไม่ใช่หรอ?

คุณ - ฉันจะไปตามหาคริส ฉันต้องปรึกษาเขา!

แทคยอล - รักษาตัวด้วยนะ

คุณ - ไปเจอกันที่บ้านนะลู่ฮาน ฝากแทคยอลด้วย

ลู่ฮาน - อื้ม

พูดจบคุณก็วิ่งออกไปตามหาคริส แต่วิ่งมาทั่วโรงเรียนแต่ไม่เจอ

คุณ - แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก

คุณหอบแต่ก็วิ่งหาคริสต่อ แต่คุณวิ่งไม่ทันระวังเลยไปชนชายร่างสูงที่ถือหนังสือกองโตล้มลง หนังสือกระจัดกระจายเต็มพื้น

คุณ - อ่า..ขอโทษนะ ฉันรีบ

'จะไปไหนล่ะ? ชนแล้วก็ช่วยฉันเก็บหนังสือพวกนี้หน่อยสิ' ชายร่างสูงลุกขึ้นมาต่อว่าคุณ

คุณ - ฉันมีเวลาไม่มากนักนะ ว่าแต่นายชื่ออะไร?

'ฉันชื่อ โอ เซฮุน'

คุณ - เซฮุน นายเห็นคนที่..ตัวสูงประมาณ 186 มั้ย ผมสีทองตาสีน้ำตาลเข้ม

เซฮุน - ฉันเห็นนะ แต่ฉันไม่บอกเธอหรอกคนสวย

เซฮุนยิ้มให้คุณแล้วก้มเก็บหนังสือต่อ

คุณ - บอกมาเถอะหน่านะ โอ เซฮุนนนนนนน

คุณทำหน้าอ้อนเขา

เซฮุน - ช่วยฉันแบกหนังสือไปที่ห้องหน่อย แล้วฉันจะบอก

คุณ - ก็ได้ๆรีบเก็บเถอะ



ห้อง (ที่เซฮุนพาเข้ามา)

ห้องที่เซฮุนพาคุณเข้ามา เป็นห้องทึบไม่มีหน้าต่าง ภายในห้องมีกองหนังสือเก่าๆขนาดใหญ่วางเรียงรายกันอยู่

คุณ - บอกฉันได้รึยัง?

เซฮุน - คริสไม่ได้บอกเธอหรอ?

คุณ - ?

เซฮุน - ว่าฉันเป็นหนึ่งในลัทธิ K ที่ตอนนี้พวกเธอกำลังหนีไงล่ะ

ปึก! เซฮุนพลักคุณเข้ากับผนังห้องและเอามือค้ำระหว่างตัวคุณไว้

คุณ - คนในรูป..นาย!! ออกไปนะ!

คุณทุบแผ่นอกที่แข็งแรงของเขา แต่เขาไม่รู้สึกเจ็บในสิ่งที่คุณทำ

เซฮุน - รู้ช้าไปนะสาวน้อย เธอหนะน่าสนใจดีหนิ ถึงว่าคราวนี้ซูโฮไม่เลือกสังเวยเหยื่อง่ายๆ เหมือนที่ผ่านมา แต่ฉันไม่สนหรอกนะว่าเธอจะเป็นเหยื่อ คริส หรือ ซูโฮ ตอนนี้ฉันอยากชิมเธอแล้วนะ

คุณ - ถอยไปนะ!!

เซฮุนไม่รอช้ารีบผลักคุณให้นอนลงที่พื้นแล้วขึ้นคร่อมตัวคุณ

คุณ - ปล่อยฉันนะ!!

เซฮุน - ปล่อยก็บ้าสิ ถ้าปล่อยไปมีหวังสองคนนั้นแย่งเธอไปกินแหงๆ เป็นของฉันจะดีกว่านะสาวน้อย เธอหน่ะเสป็คฉันนะ ฉันฆ่าไม่ลงหรอก

พอเขาพูดจบก็จับแขนทั้งสองข้างของคุณไว้แล้วบรรจงจุบคุณอย่างอ่อนโยน

คุณ - อื้ออออออ ~

คุณปฎิเสทจูบของเขา

เซฮุน - อีกนิดหน่า อย่าพึ่งกวนสิ

เซฮุนยิ้มแล้วบรรจงจูบให้ร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ

คุณ - อื้อ!!!! ~

เซฮุนยังคงลิ้มรสความหวานในปากของคุณอยู่ กลิ่นคาวเลือดที่ออกมาจากริมฝีปากของคุณ คุณเริ่มแสบริมฝีปากขึ้นเรื่อยๆเลยตัดสินใจถีบเขาออกไป

เซฮุน - โอ้ย!

คุณ - คนบ้า!!!

คุณรีบวิ่งไปที่ประตู แต่เซฮุนจับแขนคุณไว้ทันและเหวี่ยงคุณล้มลงไปที่กองหนังสือ

ตุ้บ!!! เสียงแผ่นหลังของคุณที่กระทบเข้ากับกองหนังสือขนาดใหญ่

คุณ - โอ้ย

คุณพยามที่จะลุกขึ้นแต่ลุกไม่ได้

เซฮุน - มาต่อดีกว่านะ เมื่อกี้เธอทำฉันอารมณ์ค้างอ่ะ

เซฮุนเดินตรงมาที่คุณแล้วประคองต้นคอของคุณไว้ไม่ให้หลบหน้าเขาได้ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มใกล้ลงมาและหยุดมองที่ริมฝีปากของคุณ

เซฮุน - อ่า..ฉันทำเธอปากแตก ขอโทษนะเจ็บรึปล่าว?

เซฮุนค่อยเอามือมาซับเลือดที่ริมฝีปากของคุณเบาๆ

คุณ - ไม่ต้องมายุ่ง!!

คุณปัดมือเขาออก

เซฮุน - อย่าดื้อสิ!

เซฮุนทำหน้าดุคุณ

คุณ - ปล่อยฉันเซ่!!

คุณพลักเขาออกไป

เซฮุน - นี่! ฉันพยามใจเย็นกับเธอแล้วนะ!! เธออยากเป็นของพวกมันนักใช่มั้ยห้ะ!!!!!!

เซฮุนลุกขึ้นต่อว่าคุณ

คุณ - เหอะ! ฉันไม่เคยคิดว่าจะเป็นของนายเลยต่างหาก!!

คุณพยามที่จะลุกขึ้น

คุณ - นายหนะ เหอะ! ไม่ได้ฉันง่ายๆหรอก!!

คุณพลักอกเขากระเด็นออกไป

เซฮุน - ฉันคงจะได้เธอตอนนี้แหละ!

เซฮุนพูดจบเขาก็ไม่รอช้าจับคุณพลักไปที่กองหนังสืออีกครั้ง คราวนี้คุณไม่มีแม้กระทั่งแรงลุก

เซฮุน - นิ่งๆนะสาวน้อย

เซฮุนฉีกยิ้มร้าย และจูบคุณอย่างร้อนแรง

คุณ - อื้ออออออ!!!!

คุณพยามดิ้น แต่เขาไม่สนใจยังคงลุกล้ำซอกคอของคุณเรื่อยๆลงไปปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของคุณออกจนเห็นเนินอกเซ็กซี่ของคุณ

คุณ - ปล่อยนะ!!!!

เซฮุน - ปล่อยก็โง่สิคนสวย ว้าว ฉันไม่รู้ว่าเธอมีของดีขนาดนี้นะ ฉันเลือกเหยื่อไม่ผิดจริง

เซฮุนพูดและมองไปที่เนินอกของคุณ ร่างกายของคุณตอนนี้เหลือเพียงแค่ กระโปรง และ ชุดชั้นในลายลูกไม้สีดำ

คุณ - ปล่อยฉันนะ! คนบ้า!!

คุณพูดพลางร้องไห้เพราะความเจ็บปวดที่เซฮุนทำกับคุณ

ปึงงงงงงงงงง!!! เสียงประตูเปิดออกอย่างแรง

คริส - ฉันบอกแกแล้วไง! นี่ผู้หญิงของฉัน!!!!

เซฮุน - อะไรที่ทำให้บ่งบอกว่าผู้หญิงคนนี้ของพี่ล่ะ!

เซฮุนพูดแล้วจับแขนคุณให้ลุกขึ้น

คุณ - โอ้ยฉันเจ็บนะ!!

เซฮุน - ไหนล่ะหลักฐาน! ถ้าเป็นเจ้าของจริงก็ต้องมีรอยคิสมาร์คนี่สิ!

เซฮุนยิ้มร้ายและชี้รอยแดงที่เขาฝากไว้ที่คอของคุณ

คริส - แก!

พอพูดจบคริสก็พุ่งเข้าใส่เซฮุน

คุณ - คริส..พอเถอะ!

คริส - เธอพูดอะไร! เธออยากเป็นของไอนี่นักหรอ!

คุณ - '...'

คุณไม่ได้พูดอะไร คุณก้มหน้าลงมองพื้นเพื่อร้องไห้

คริส - เซฮุน! อย่าแตะต้องเธอ!!

คริสพูดในขณะที่เซฮุนกำลังที่จะเช็ดน้ำตาให้

ปึก ปึก ปึก! เสียงหมัดที่กระทบโดนใบหน้าหล่อเหลาของเซฮุน

คริส - มานี่! เราต้องคุยกัน!!

คริสพูดและจับมือคุณไว้

คุณ - ไม่ไป!

คุณสบัดแขนออก

คริส - ฉันบอกให้ไปไง!

คริสพูดพลางถอดสูทนักเรียนของเขามาคลุมร่างบางของคุณไว้ และลากคุณกลับไปที่บ้าน



บ้าน (คริส)



คริส - ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด!

คุณ - นายจะบ้ารึไง! ฉันเป็นผู้หญิงจะมาแก้ผ้าให้นายดูทำไมเล่า!!

คริส - แล้วทำไมแก้ผ้ายั่วไอ้เซฮุนนั่นได้ล่ะ!

คุณ - ฉันไม่ได้ยั่วเขา!!

คริส - อ๋อ ยอมมันงั้นสิ!

คุณ - มั่วไปใหญ่แล้ว! ฉันไม่ได้ยั่ว! ไม่ได้ยอมใครทั้งนั้น! ถ้านายยังคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงแบบนั้นอีก..

คริส - ทำไม!

คุณ - ฉันจะไปหาซูโฮ!

คริส - !!!!!!

คุณ - ฉันจะยอมเป็นของเขา! ยอมตายไปจากชีวิตนายไง!

คริส - มานี่!!

คริสจับข้อมือคุณแน่นแล้วเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

คุณ - จะทำอะไร!? เดี๋ยว!

คริสไม่รอช้าจับไหล่คุณกดเข้าหากำแพงห้องน้ำ

คริส - ไหน! ดูซิ!

คริสถอดเสื้อสูทของเขาที่คลุมคุณไว้ออกแล้วลากสายตามองหารอยคิสมาร์คที่เซฮุนทำไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ

ซ่า ~ เสียงน้ำจากฝักบัวไหลลงมาที่ตัวของคุณ

คริส - ฉันจะลบมันออก

คุณ - น้ำมันเย็นปิดเถอะ

คริส - งั้นฉันจะทำให้เธออุ่นขึ้นนะ

คริสไม่รอช้าเขาบรรจงจูบคุณอย่างอ่อนโยนเขาค่อยๆเร่งรสจูบให้ร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆจนคุณเริ่มรู้สึกแสบที่ริมฝีปาก เพราะ เซฮุนทำคุณเอาไว้

คุณ - คริส ฉันเจ็บ

คุณพูดพลางจับที่ริมฝีปากของคุณ ตอนนี้ริมฝีปากของคุณมีเลือดไหลอีกแล้ว

คริส - ไปรอที่ห้องนะ เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยฉันจะไปเอากล่องพยาบาล

คุณจับข้อมือเขาไว้

คุณ - ขอบคุณนะ

คุณยิ้มให้เขาก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องน้ำ

ที่ห้อง

หลังจากที่คุณใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยและนั่งรอเขาที่โซฟาตัวใหญ่

คริส - เธอเจ็บตรงไหนมั่ง? ไหนดูซิ

คริสยื่นมือมาจับคุณและใช้สายตากวาดมองที่แผลฟกช้ำ

คริส - ตรงขาเธอมีรอยถลอก ยื่นขามาซิ

คุณยื่นขาให้เขา

คุณ - โอ้ย! มันแสบเบาๆหน่อย

คริส - ฉันก็เบาได้แค่นี้แหละหน่า

เขาบ่นแล้วค่อยๆเช็ดแผลเบาๆ

คุณ - แล้วนายจะทำยังไงต่อไป

คริส - อีกไม่กี่ชั่วโมงพวก K คงมาถึง ฉันคงต้องเครียร์กันยกใหญ่

คุณ - ขอโทษนะที่ทำให้ลำบาก

คุณก้มหน้าร้องไห้

คริส - ไม่เอาหน่า อย่าร้องนะ ฉันปกป้องเธออยู่แล้วไม่เป็นไรหรอกฉันเต็มใจที่จะปกป้อง

คุณ - นายยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดนะ

คุณโผเข้ากอดคริส

คริส - อย่าร้องไห้สิ เป็นแฟนฉันต้องห้ามร้องไห้นะ

คริสพูดพลางลูบหัวคุณอย่างอ่อนโยน

คุณ - มันหยุดไม่ได้หนิ ฮือออออ ~

คริส - ไหนเงยหน้าเอาแผลที่ปากมาดูซิ

คุณ - เช็ดเบาๆนะ มันแสบอ่ะ

คริส - อ่าๆฉันจะพยาม

คริสเช็ดแผลและติดพาสเตอร์ให้คุณ

คริส - ไปนอนพักก่อนนะ ดูเหมือนว่าเธอคงต้องพักฟื้นอีกนาน

คุณ - อื้ม ขอบใจ

พูดจบคุณก็ปิดประตูห้องและกำลังเดินไปที่เตียงเพื่อพักผ่อน

คุณ - อุ้บ!

ซูโฮ - เจอกันอีกแล้วนะ

คุณ - อ่อยอั้นอ๊ะ!! (ปล่อยฉันนะ!!)

ซูโฮ - เธอไม่เหมาะที่จะอยู่ที่นี่หรอก ไปกับฉันเถอะ

คุณ - ไอ้ไอ! อ่อยอั้นนน!!!! (ไม่ไป ปล่อยฉันนน!!!!)

พูดจบซูโฮก็อุ้มคุณออกไปทางหน้าต่าง



บ้าน (ซูโฮ)



ตุบ! ซูโฮเหวี่ยงคุณไปที่เตียง

ซูโฮ - มาสนุด้วยกันเถอะหน่า

ซูโฮยิ้มร้าย

คุณ - ออกไป! บอกให้ออกไปไง!

คุณปาหมอนใส่เขา

ซูโฮ - อย่าให้ได้ใช้กำลังเถอะหน่ะ! อยู่นิ่งๆสักที!

คุณ - ฉันไม่ได้ชอบนาย! ออกไป!!

ซูโฮ - ทำไม! ฉันหล่อสู้คริสของเธอไม่ได้รึไง!

คุณ - ใช่! นายสู้เขาไม่ได้สักนิด!

ซูโฮ - แต่เรื่องบนเตียงฉันว่าฉันไม่แพ้นายนั่นนะคนสวย

ซูโฮเริ่มขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆจนคุณหลังติดกับหัวเตียง

ซูโฮ - จะถอยหนีไปไหนเล่า ฉันจะมาทำให้เธอสนุกไง

ซูโฮจับขาข้างที่คริสทำแผลให้คุณและบีบที่แผล

คุณ - โอ้ย!

ซูโฮ - ฉันบอกแล้วไงให้อยู่นิ่งๆ ไม่งั้นเธอจะเจ็บตัวนะ

คุณ - ฉันเจ็บ เอามือออกไป

คุณอ้อนวอนให้ซูโฮเอามือที่บีบแผลออกไป

ซูโฮ - เธอร้องไห้ทำไม? ฉันยังไม่ทันทำอะไรเลยนะ

ซูโฮค่อยๆปล่อยมือออกจากแผล แล้วเอื้อมมือมาจับไหล่ของคุณไว้ก่อนที่จะโน้มหน้าของเขาเข้ามาใกล้ๆ

คุณ - เอาหน้านายออกไป!!

ซูโฮ - นี่เธอ! จะเล่นตัวไปไหนห้ะ! เหยื่อสังเวยที่ผ่านมาเขายอมฉันทั้งนั้น!

คุณ - พวกนั้นโง่มากที่ยอมนาย!

ซูโฮ - เธอก็คงเป็นคนแรกที่ฉันจะต้องฝืนใจสินะ เหอะ!! ช่างเถอะ!

ซูโฮยิ้มร้ายและโน้มใบหน้าหล่อๆของเขามาที่ซอกคอของคุณก่อนที่จะถอดเสื้อของเขาออกและเหวี่ยงมันลงไปข้างเตียง เขาไม่รอช้ารีบถอดเสื้อของคุณและใช้มือล้วงไปปลดตะขอเสื้อชั้นในของคุณออก

คุณ - หยุด!!!!!

ซูโฮ - อะไรอีก! เธอนี่น่ารำคาญจัง! อยู่นิ่งๆซิ!

ซูโฮดึงคุณเข้ามาจูบ เขาเริ่มจูบให้ร้อนแรงขึ้นและสอดลิ้นเข้าไปเก็บเกี่ยวความหวานในปากของคุณ คุณไม่รอช้าเหมือนกันคุณจูบเขาตอบอย่างร้อนแรง ตอนนี้ดูเหมือนว่าซูโฮจะยอมอ่อนข้อ เขาเอามือที่ประคองต้นคอคุณไว้เลื่อนมาจับที่ไหล่ของคุณแทนเขาเริ่มเคลิ้มกับรสจูบที่หอมหวานของคุณ คุณค่อยๆพลักเขาให้นอนลงไปช้าๆและขึ้นคร่อมซูโฮจากนั้นไม่นานมือซนๆของซูโฮไปปลดกางเกงตัวจิ๋วของคุณออกและโยนมันไปข้างเตียง มันเป็นครั้งแรกของคุณ คุณเลยดึงผ้าห่มมาคลุมตัวไว้แต่ซูโฮพยามที่จะดึงออก

คุณ - ซูโฮ นายอย่าเล่นซนสิ

ซูโฮ - ฉันให้เธอทำฝ่ายเดียวไม่ได้หรอกหน่า

คุณ - ฉันอายเอามาคลุมเถอะ

ซูโฮ - ไม่เอา เซ็กซี่ดีออกคลุมทำไม

คุณ - งั้นหลับตาแล้วอยู่นิ่งๆฉันถอดเอง

ซูโฮ - ตามสบาย

ซูโฮหลับตาตามที่คุณบอก มืออีกข้างของคุณควานหาโทรศัพย์ของซูโฮเพื่อติดต่อขอความช่วยเหลือจากคริส ส่วนมืออีกข้างของคุณลูบไล้บนแผ่นอกของซูโฮให้เขาเคลิ้มสักพัก

กึก! 'อ้ะ! เจอแล้ว!'

ซูโฮ - นี่ หยุดทำไมล่ะกำลังดีนะทำต่อสิ

ซูโฮเลื่อนมือมาจับที่แก้มของคุณ

คุณ - เถอะหน่า

คุณก้มลงจูบเขา และเร่งให้ร้อนแรงและหนักหน่วงขึ้น สายตากวาดหาเบอร์โทรศัพย์ของคริส

ซูโฮ - เธอนี่ช้าจริงฉันทำเองดีกว่า

ซูโฮขึ้นคร่อมคุณและต่อที่ซอกคอ เขาเม้มและกดรอยจูบให้ลึกลงไปเหมือนว่าจะฝากรอยแดงเอาไว้ คุณไม่รอช้าในที่สุดคุณก็เจอเบอร์ของคริสและรีบส่งข้อความไปบอกตำแหน่งที่อยู่ของคุณทันที แต่ในระหว่างที่ซูโฮไม่ทันสังเกตุคุณก็โยนโทรศัพย์ไปที่ข้างเตียง



ปล.บทที่ 7 หายค่าาาา TT อ่านบทที่ 8 ต่อล้ะกันเนอะ



พระจันทร์เต็มดวง

ลัทธิ M คริส ลู่ฮาน ซิ่วหมิน เทา เฉิน เลย์

(ซิ่วหมิน เทา เลย์ เฉิน มาเสริมทัพช่วยทันทีหลังจากได้รับข้อความของคริส เขาแกล้งสลบและหาโอกาสส่งข้อความบอก ซิ่วหมิน)

ลัทธิ K ซูโฮ เซฮุน ชานยอล แบคฮยอล ไค ดีโอ

(ชานยอล แบคฮยอน ไค ดีโอ พอได้ยินข่าวก็รีบตามมาสมทบ)



ตอนนี้พระจันทร์เต็มดวงสวยงาม ร่างชายหนุ่มทั้ง 12 กลายร่างเป็นหมาป่าฝูงใหญ่พร้อมที่จะปะทะกันทุกเมื่อ และตอนนี้ดูเหมือนว่าสงครามนั้นกำลังจะเกิดขึ้น!



คริส - เข้ามาเลย! จะรู้ไปว่าลัทธิไหนจะมีชีวิตอยู่รอดต่อไป

ซูโฮ - แกเตรียมตัวตายได้เลย ในร่างหมาป่าแบบนี้ฉันไม่แพ้แกแน่!!



หมาป่าฝูงใหญ่ปะทะกันอย่างอุกอาจ แล้วดูเหมือว่าต่างคนต่างไม่ยอมให้ลัทธิตัวเองล่มสลายทั้ง 12 ต่อสู้กันจนบาดเจ็บสาหัส



แทคยอล - โอ้ย! ลู่ฮาน ลู่ฮานนายอยู่ไหน

แทคยอลพยามตะโกนอย่างสุดเสียงเรียกลู่ฮาน แทคยอลไม่มีแม้แต่เสียงร้อง



ลู่ฮาน - อัคคคคค!! แก!!

ชานยอล - มีแรงแค่นี้หรือไงไอ้หมาน้อย

ชานยอลเย้ย

คริส - ถอยไป!!

ชานยอล - อัคคคคค!!

เสียงชานยอลร้องด้วยความเจ็บปวด

ซูโฮ - แกนั่นแหละตายๆไปสักที!

แทคยอล - พวกเขามาที่นี่ทำไม

แทคยอลเดินกะเพกๆเข้ามาท่ามกลางฝูงหมาป่าแล้วเดินตรงไปหาลู่ฮานทันที ในขณะที่ลู่ฮานกำลังต่อสู้กับเซฮุนและชานยอล

ลู่ฮาน - แทคยอลอย่าเข้ามา!!!

ตูมมมมมม!! เสียงร่างของแทคยอลกระทบเข้ากับต้นไม้ใหญ่อย่าแรก

ลู่ฮาน - แทคยอล!!!

ลู่ฮานเปลี่ยนร่างกายให้เป็นมนุษย์ธรรมดาแล้ววิ่งไปหาแทคยอลทันที

ลู่ฮาน - โธ่เอ้ย ยัยบ้า! ฉันบอกอย่าเข้ามา

ลู่ฮานพูดเสียงสะอื้น

แทคยอล - ลู่ฮาน ฉันดีใจที่ปกป้องนายสักครั้งนะ

แทคยอลเอามือมาจับที่แก้มของลู่ฮานและปาดน้ำตาที่แก้มของเขาออก

แทคยอล - ลู่ฮาน ฉันหายใจไม่ออก

ลู่ฮาน - แทคยอล!! แทคยอล!! แทคยอล!!

ลู่ฮานกอดแทคยอลไว้ในอ้อมแขนก่อนที่จะปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา

ลู่ฮาน - แทคยอล อย่าจากฉันไปเลยนะกลับมาหาฉันกลับมาอยู่ในอ้อมกอดฉันอีกครั้งได้มั้ย

ลู่ฮานยังคงกอดร่างบางที่ไร้วิญญาณอยู่อย่างนั้น



เมื่อสงครามระหว่างลัธทธิจบลง

ทั้ง 12 บาดเจ็บไม่น้อย ต่างคนต่างแยกกันกลับไปที่คฤหาสของตัวเองเพื่อรักษาตัวและคอยเวลามาเจอกันอีกครั้ง..



บ้าน (คริส)

คริสอุ้มคุณวางลงที่เตียงแล้วจุมพิตคุณอย่างอ่อนโยน จูบของรักแท้ที่คริสมีให้คุณ



หลายสัปดาห์ต่อมา

คริสทำทุกวิธีทางที่ให้ได้คุณกลับคืนมาหาเขา เลยโทรไปปรึกษาลู่ฮาน

คริส - ลู่ฮาน..

'ว่าไง?'

คริส - พอจะรู้วิธีที่ทำให้ (ชื่อคุณ) กลับคืนมาได้มั้ย?

'ฉันพอรู้'

คริส - งั้นฉันจะไปหานายที่คฤหาสนะ

'อื้ม'

ลู่ฮานกดวางสายไป คริสอุ้มร่างคุณไปที่รถสปอตคันหรูพาไปที่คฤหาสสุดหรูของลู่ฮาน

ลู่ฮาน - มาแล้วหรอ? นั่งก่อนสิ

คริส - แล้ว..

ลู่ฮาน - ให้เธอนอนที่ห้องของฉันก็ได้

คริสอุ้มร่างคุณเข้าไปที่ห้องนอนของลู่ฮาน

ลู่ฮาน - นายโชคดีจังเลยนะ

ลู่ฮานมองไปที่กรอบรูปที่มีรูปแทคยอลตั้งอยู่ฑายในห้อง

คริส - แต่ถ้าวิธีนี้ไม่สำเร็จฉันอาจจะเสียเธอไปก็ได้

ลู่ฮาน - นายไม่เสียเธอไปแน่นอน

คริส - บอกวิธีมาสิ

ลู่ฮาน - อีกสามวันพระจันทร์จะเต็มดวงอีกครั้ง ถ้าเธอเป็นเนื้อคู่ของนายจริงๆเธอจะฟื้นขึ้นมา แต่ถ้าไม่นายก็จะเสียเธอไป

คริส - เข้าใจแล้ว

คริสมองไปที่ร่างที่นอนแน่นิ่งของคุณ

คริส - ฉันกลับก่อนนะ

ลู่ฮาน - อื้ม

คริสอุ้มร่างของคุณไปที่รถสปอตคันหรูแล้วพากลับไปที่บ้าน

คริส - เธอใช่เนื้อคู่ของฉันใช่มั้ย? บอกฉันทีว่าเธอจะไม่จากฉันไปแบบนี้ เธอทำให้ฉันรักแล้วจากไปง่ายๆอย่างนี้หรอ? บอกฉันทีสิว่าจะไม่ไปจากฉัน..



สามวันต่อมา

เสียงโทรศัพย์ดังขึ้น ~

คริส - ใครโทรมาแต่เช้าว่ะ

คริสคลายอ้อมแขนที่กอดคุณไว้ทั้งคืนออกแล้วลุกขึ้นไปรับโทรศัพย์ที่วางอยู่หัวเตียง

>ลู่ฮาน<

คริส - ฮัลโหล

'นายรู้หน้าที่ของคืนนี้แล้วใช่มั้ย?'

คริส - ฉันรู้

'งั้นคงไม่ต้องห่วงอะไรแล้วล่ะ'

คริส - อื้ม

'โชคดีนะ ขอให้เธอฟื้นขึ้นมา'

คริส - ขอบใจ

คริสกดวางสายลู่ฮานแล้วมองไปที่ร่างของคุณที่นอนอยู่บนเตียง

คริส - เฮ้อออออออ

คริสถอนหายใจเฮือกใหญ่



20:00 น.

เสียงโทรศัพย์ของคริสดังขึ้นอีกครั้ง

>ลู่ฮาน<

คริส - ฮัลโหล

'พร้อมรึยังล่ะ?'

คริส - ก็พร้อม

'เธอจะต้องฟื้นขึ้นมา เชื่อฉันนะ'

คริส - ฉันหวังว่าคงเป็นอย่างนั้น แค่นี้ก่อนนะ

'โอเคๆ โชคดี'

คริสกดวางสายและเดินตรงไปที่เตียง

คริส - เธอจะต้องตื่นขึ้นมาเพื่อฉันนะ



เช้า



คริสตื่นขึ้นมาบนร่างกายของเขามีคุณนอนซบอกของเขาอยู่

คริส - ไม่ใช่สินะ

คริสทำใจที่คุณไม่ตื่นขึ้นมาเจอเขาอีกครั้ง

คริสคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำที่อยู่โต๊ะวางของข้างๆเตียงแล้วมานั่งพิงที่หัวเตียง เขาเลยตัดสินใจที่จะอาบน้ำเพื่อไปหาลู่ฮาน

คุณ - จะไปไหนหรอ?

คุณจับข้อมือคริสเอาไว้

คริส - เธอ..

คุณ - ฉันกลับมาหานายแล้วนะ

คุณยิ้มให้เขา

คริส - ขอบใจนะ

คริสโผเข้ากอดคุณ

คุณ - ฉันรักนายนะ

คริส - ฉันรักเธอมากกว่า

คุณ - ฉันรักมากกว่านะ นี่แหนะ!

คุณหยิกแขนเขา

คริส - ร้ายนักนะ เดี๋ยวจับกดลงที่นอนอีกรอบหรอก

คริสยิ้มร้ายและกดคุณให้นอนลง

คุณ - ไม่อาววววววว !!

คุณหลับตาปี๋

คริส - ฉันรักเธอนะ

คริสโน้มหน้าลงมาจุมพิตที่หน้าผากของคุณอย่างอ่อนโยน

คุณ - ไปหาลู่ฮานกัน

คุณลุกหยิบเสื้อคลุมขึ้นมาใส่

คุณยังไม่รู้เรื่องที่แทคยอลตายเลยจะไปหาลู่ฮานเพื่อไปเจอเธอ

คริส - ฉันว่าอย่าไปเลยนะ

คริสรั้งแขนคุณไว้

คุณ - ลุกขึ้นไปอาบน้ำเถอะหน่า

คุณดึงแขนให้เขาลุกจากที่นอนและดันหลังเขาให้เดินเข้าไปในห้องน้ำ

คริส - มาอาบด้วยกันสิ

คุณ - ไม่เอาอ่ะ นายอาบก่อนเถอะ

คริส - จะอายอะไรเล่า เมื่อคืน..

คุณ - คนบ้า -///-

คุณเขิลเขา

คริส - เข้ามาเถอะหน่า

คริสจับแขนคุณแล้วพาเดินเข้ามาในห้องน้ำ

คริส - เธอลงไปในอ่างก่อนสิ

คริสชี้ไปที่อ่างอาบน้ำขนาดใหญ่สไตล์หรูที่มีน้ำนมบรรจุไว้เต็มอ่าง

คุณ - นายก็หันไปก่อนซิ

คุณดันหลังให้เขา

คริส - อ่าๆก็ได้

คริสหันหลังให้คุณเช่นกัน คุณหันมาดูเขาเพื่อความแน่ใจว่าเขาไม่ได้แอบมอง คุณค่อยๆถอดชุดคลุมอาบน้ำออกแล้วก้าวขาลงไปในอ่างอาบน้ำ

คริส - เสร็จรึยัง?

คุณ - สะ..เสร็จแล้ว

คริส - งั้นฉันถอดบ้าง

คริสจับที่สายผูกของเสื้อคลุม

คุณ - คนบ้า! มาถอดอะไรต่อหน้าฉันเล่า!

คุณเอามือขึ้นมาปิดตาตัวเองแล้วหันหลังให้เขา

คริส - อย่าหันมาล่ะกัน ฉันกำลังจะก้าวลงอ่าง

ซ่า ~ เสียงน้ำที่เอ่อล้นออกไปนอกอ่าง แสดงว่าเขาได้อยู่ในอ่างเรียบร้อยแล้ว

คริส - ฉัน..

คุณ - อะไร -//-

คริส - ฉันคิดว่าเธอจะไม่ตื่นขึ้นมาแล้วนะ

คุณ - ตอนนี้ฉันอยู่กับนายแล้วนี่ไง

คุณหันมาสบตากับเขาแล้วใช้มือทั้งสองข้างจับที่แก้มของเขาเอาไว้

คริส - ดีจัง

คริสยิ้ม เขาค่อยๆโน้มหน้าหล่อๆของเขามาจูบคุณ

คริส - ฉันถูหลังให้มั้ย

คุณ - อะ..อืม

คริสหยิบฟองน้ำนุ่มที่เต็มไปด้วยสบู่มาถูหลังให้ เขาค่อยๆดึงคุณเข้าไปกอดจากด้านหลัง

คุณ 'อบอุ่นจัง ผู้ชายคนนี้มีกอดที่อบอุ่นจนน่าหลงไหล เพราะยังงี้ไงฉันถึงรักนายมาก' คุณคิดในใจ

คุณ - เร็วๆหน่อยสิ ฉันอยากเจอแทคยอลจะแย่

คุณเร่งคริส

คริส - ช้าๆหน่อย บ้านฉันกับบ้านลู่ฮานใกล้ๆกันขับแป๊ปเดียวก็ถึงหน่า

คุณ - ขับเร็วๆหน่อยล่ะกัน

คุณขึ้นไปที่รถสปอตคันหรูของคริสแล้วขึ้นไปนั่งที่เบาะข้างคนขับ

คริส - เธอ..อยากเจอแทคยอลจริงๆหน่ะหรอ?

คุณ - ฉันอยากเจอเธอมากๆเลย ไม่รู้ว่าเธอเป็นตายร้ายดียังไง

คริส - งั้นไปกันเถอะ

คริสเหยียบคันเร่งแล้วขับออกไปจากคฤหาสหลังใหญ่



คฤหาส (ลู่ฮาน)



ลู่ฮาน - อ้าว มีอะไรทำไมมาบุกถึงที่นี่เลย

ลู่ฮานที่กำลังอ่านหนังสือเล่มหนาอยู่ที่โซฟาชุดหรูละสายตาแล้วมองมาที่คุณและคริส

คริส - คือ..

คุณ - ลู่ฮาน แทคยอลอยู่มั้ย?

คุณยิ้มให้กับลู่ฮาน

ลู่ฮานหันไปมองหน้าคริส คริสเลยพยักหน้าให้ลู่ฮาน

ลู่ฮาน - เธอมานั่งก่อนนะ

คุณนั่งลงที่โซฟา

คุณ - เธอนอนอยู่หรอ?

ลู่ฮาน - อื้ม เธอนอนอยู่

ลู่ฮานมานั่งข้างๆคุณ

คุณ - เรียกเธอให้ตื่นมาเจอฉันได้มั้ย ตอนนี้ฉันอยากเจอเธอมากเลย ลู่ฮานไปปลุกเธอทีนะ

คุณกำมือลู่ฮานแล้วอ้อนวอนให้เขาไปตามแทคยอลมาเจอคุณ

ลู่ฮาน - เธอไม่ตื่นขึ้นมาเจอพวกเราอีกแล้วหล่ะ

ลู่ฮานคลายมือของคุณออกแล้วได้แต่นั่งก้มหน้า

คุณ - ลู่ฮาน..นายหมายความว่าไง

คุณเขย่าตัวลู่ฮานเพื่อเค้นเอาคำตอบ

คุณ - บอกฉันมาสิว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ใช่มั้ย?

คุณน้ำตาคลอ

คริส - เธอจากเราไปแล้ว ยอมรับความจริงเถอะ

คุณ - พวกนายโกหก!! เธออยู่ในห้องใช่มั้ย!!

คุณวิ่งเข้าไปในห้องนอนของลู่ฮาน

คริส - เดี๋ยว!!

สิ่งที่คุณเห็นคือรูปของแทคยอลที่ตั้งอยู่หัวเตียง

ลู่ฮาน - เธอเชื่อรึยังว่าฉันไม่ได้โกหก

คุณ - เธอนั่งเล่นอยู่ที่สวนใช่มั้ย ต้องใช่แน่ๆเธอต้องอยู่ที่สวน

คุณวิ่งไปที่สวนหลังคฤหาส

คุณ - !!!!!

สิ่งที่คุณเห็นถึงกับทำให้คุณเข่าอ่อนและล้มลง

คริส - เธอเป็นอะไรรึเปล่า

คุณ - แทคยอล..

ลู่ฮาน - หลุมศพของเธออยู่ที่นี่

คุณ - เธอเป็นญาติคนเดียวที่เหลือของฉัน คริส..ฉันไม่เหลือใครอีกแล้ว ฮือออออออ

คริส - เธอยังเหลือฉันอีกคนนะ

คริสดึงคุณเข้ามากอด

คุณ - ฮืออออออออออ



คริส - ฉันกลับก่อนนะ

ลู่ฮาน - ขับรถดีๆล่ะ

ลู่ฮานเดินออกมาส่งคุณกับคริสกลับบ้าน

คริส - ไว้ฉันจะมาเยี่ยมบ่อยๆ อย่าคิดสั้นล่ะ

ลู่ฮาน - มันก็น่าคิดอยู่นะ ถ้าฉันตายคงได้พบแทคยอล

ลู่ฮานมองขึ้นไปบนท้องฟ้า

คริส - อย่าคิดมาก ฉันเชื่อว่าวันนึงนายจะได้เจอผู้หญิงที่ดีกว่าเธอ

คริสตบไหล่ลู่ฮานเบาๆ

คุณ - ไว้ฉันจะมาไหว้หลุมศพแทคยอลนะ

ลู่ฮาน - มาเยี่ยมพวกเราได้ตลอดเลยนะ

ลู่ฮานยิ้มให้คุณ

คุณ - อื้ม ฉันจะมาเยี่ยมบ่อยๆนะ

คุณเดินเข้าไปกอดลู่ฮาน

คริส - อะแฮ่ม!

คุณมองหน้าคริสแล้วเดินขึ้นรถไป



คฤหาส (คริส)

คริสจอดรถที่หน้าคฤหาสแล้วหันมาพูดกับคุณ

คริส - แหม กอดลู่ฮานแน่นเลยนะ

คุณ - อะไรเล่า! หึงหรอ?

คุณทำหน้ากวนประสาทเขา

คริส - ก็เธอหน่ะแฟนฉันนะ จะไปกอดผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉันได้ไง

คริสกอดอก

คุณ - นั่นก็เพื่อนนาย ไม่ไว้ใจเขารึไง?

คริส - มันก็หล่อไม่แพ้ฉันนะ เธออาจจะหวั่นไหวก็ได้

คริสขยับหน้าเข้ามาใกล้ๆคุณ

คุณ - จริงๆด้วย แต่ฉันว่าลู่ฮานหล่อกว่า

คุณหัวเราะ

คริส - เชอะ งั้นคืนนี้ไม่ต้องนอนที่ห้องเลยนะ

คุณ - ฉันกลับไปนอนที่บ้านก็ได้

คุณเบ้ปากใส่เขา

คริส - ดื้อจริง

คริสเปิดประตูรถแล้วเดินมาอุ้มคุณออกจากรถแล้วเดินตรงไปที่ห้องนอน

คุณ - เฮ้ นายจะทำอะไร

คริสวางคุณบนที่นอน

คริส - บอกมาซิว่าฉันหล่อกว่า เพอร์เฟ็คกว่า ลู่ฮาน

คริสขึ้นคร่อมคุณ

คุณ - เวลาอยู่นิ่งๆนายอ่ะดูเท่มากเลย

คุณยิ้ม

คริส - แหงหล่ะ ฉันหนะหล่อยังกับเทพบุตร

คริสยักคิ้วเจ้าเล่ห์

คุณ - แต่เวลายิ้มนี่เหงือกบานเชียว 55555

คุณหัวเราะอย่างสะใจ

คริส - เธอนี่ล้อฉันเรื่อย

คริสล้มตัวลงมานอนข้างๆคุณ

คุณ - เรื่องจริงนะ 55

คริส - เลิกล้อได้แล้ว

คริสทำท่างอน

คุณ - โอ๋ๆอย่างอนฉันนะ

คริสขยับเข้ามากอดคุณ

คริส - แค่กอดก็หายโกรธแล้ว

คุณ - มีงี้ด้วย?

คริส - ฉันไม่โกรธเธอหรอก

คุณ - แฟนฉันน่ารักจังนะ

คุณหนีบจมูกเขาแล้วดึงออก

คริส - เจ็บนะ

คุณ - ไม่ใช่ซีลีโคลนจริงๆด้วย

คริส - แหงล่ะผมหล่อธรรมชาติ ที่เคยศรรยกรรมก็มีแค่ฟัน -/-

คุณ - ถึงว่าเหงือกบานนนนน55

คริส - เลิกล้อได้แล้ว

คริสหอมแก้มคุณฟอดใหญ่

คุณ - ฉวยโอกาสอยู่เรื่อยเลยนายหน่ะ -//-

คุณเอามือจับแก้มตัวเอง

คริส - อาทิตย์หน้าเราไปเที่ยวกันมั้ย?

คุณ - อยากไปจัง

คริส - ตกลงว่าไปใช่มั้ย?

คุณ - '...'

คริส - เฮ้ หลับหรอ?

คุณ - '...'

คริส - งั้นนอนกันเถอะนะ

คริสกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นและกอดอยู่อย่างนั้น

'หลอกง่ายจังเลยผู้ชายคนนี้' คุณคิดในใจแล้วมองไปที่ใบหน้าหล่อๆของคริส

'อยู่กับฉันแบบนี้นานๆนะ'

คุณมองหน้าเขาอยู่อย่างนั้นสักพักแล้วก็เผลอหลับไป ภายใต้อ้อมกอดที่อบอุ่นของชายที่รัก..

เช้าวันต่อมา

คุณ - ตื่นได้แล้วนายหน่ะขี้เซาจัง ตื่นนนนน

คุณเขย่าตัวคริสให้ตื่น

คริส - ขออีกแป๊ปหน่า

คริสดันตัวเข้าไปในผ้าห่ม

คุณ - นี่แหนะ!!

คุณจับกระต่ายที่ลู่ฮานให้ มาแกล้งเขา

คริส - กระต่าย!!! กระต่าย!! เอาออกไปนะฉันกลัว

คุณ - ตัวสูงใหญ่อย่างกะยักษ์ดันกลัวไปได้กระต่ายตัวแค่นี้

คุณหัวเราะ

คริส - ก็ฉันกลัวอ่ะ แล้วไปเอากระต่ายนี่มาจากไหน?

คุณ - ลู่ฮานเอามาให้ น่ารักมั้ย?

คุณเอาจมูกแตะกับจมูกของกระต่าย

คริส - น่ากลัวจะตาย

คริสลุกขึ้นจากเตียง

คุณ - จะไปไหนอ่ะ?

คริส - ไปฆ่าลู่ฮาน รู้ทั้งรู้ว่าฉันกลัวกระต่าย มันจงใจให้เธอมาแกล้งฉันแน่ๆเลย

คริสทำหน้าบึ้ง

คุณ - ถ้านายไม่ชอบฉันไม่เลี้ยงก็ได้นะ

คุณทำหน้าเศร้าแล้วมองไปที่กระต่ายตัวนั้น

คริส - นี่ อย่างอนหน่าฉันไม่ได้บอกให้เธอห้ามเลี้ยงสะหน่อย

คุณ - ฉันเลี้ยงมันได้จริงหรอ

คุณทำท่าดีใจ

คริส - ได้สิ แต่!

คริสเดินมาหาคุณ

คุณ - แต่อะไร?

คริส - เธอต้องเลี้ยงเจ้านี่ในสวนนะ อย่าเอามันมาใกล้ฉันด้วย

คุณ - รู้แล้วหน่า

คริส - ดีมาก

คริสก้มลงมาลูบหัวคุณเบาๆ

คุณ - นายพาฉันไปซื้อกรงแล้วก็อุปกรณ์เลี้ยงเจ้านี่ได้มั้ย?

คริส - ได้สิ งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนแล้วจะพาเธอไป

คุณ - ขอบคุณนะ

คุณยื่นกระต่ายใส่หน้าคริส

คริส - ไม่เอา! ไม่เอา! กระต่ายยยยย

คริสวิ่งเข้าห้องน้ำไป

คุณ - คนอะไรตัวใหญ่สะเปล่า

คุณหัวเราะ



แหล่งซื้ออุปกรณ์การเลี้ยงสัตว์

คุณ - น่ารักจัง

คุณเดินเข้าไปที่กรงกระต่ายที่มีกระต่ายตัวอ้วนน่ารักอยู่ในกรง

คริส - ทำไมฉันต้องมาเดินในที่แบบนี้ด้วยนะเนี่ย

คุณ - มาดูนี่สิ

คุณจับมือคริสแล้วพาเขาเดินไปที่กรงขนาดใหญ่อีกด้านหนึ่งของร้าน

คริส - น่ารักจัง

คุณ - กระต่ายนี้หนะหรอ?

คุณชี้ไปที่กระต่ายขนปุกปุยที่อยู่ในกรง

คริส - ปล่าว ตุ๊กตาตัวนั้นต่างหาก น่ารักกกกกกกกก

คริสวิ่งไปที่ร้านขายตุ๊กตารูปสัตว์ คุณเลยวิ่งตามไปดูเขาที่ร้านตุ๊กตา

คุณ - หืม???

คุณเห็นคริสยืนกอดตุ๊กตาตัวหนึ่งอยู่ เลยเข้าไปถาม

คุณ - คนอะไรกลัวกระต่ายแต่เล่นตุ๊กตามีอะไรที่แมนกว่านี้บ้างไหมเนี่ย

คริส - ฉันก็มีมุมเท่ของฉันแหละหน่า

คริสจับมือคุณวิ่งไปที่สนามบาสเล็กๆ ที่นั่นมีเด็กผู้ชายมัธยมปลายเล่นบาสกันเป็นทีมอยู่

คริส - เฮ้ พวกนายฉันเล่นด้วย

คริสวิ่งเข้าไปหาพวกเด็กมัธยมปลายกลุ่มนั้น

คุณ - เขาจะทำอะไรของเขานะ

คุณเดินไปนั่งที่ม้านั่ง

คริส - ฉันจะแข่งกับพวกนายโอเคมั้ย ฉันคนเดียวสู้พวกนายได้สบาย

คุณ - คนเดียวจะไปสู้พวกนั้นได้ยังไงบาสเขาต้องเล่นเป็นทีมสิถึงจะชนะ

คุณนั่งดูเญาได้สักพัก

คุณ - เก่งจัง



ครึ่งชั่วโมงต่อมา



คริส - สนุกมากเลย พวกนายเก่งมากตั้งใจฝึกซ้อมกันนะ

นร. - ครับกัปตัน

คุณ - กัปตันงั้นหรอ?

นร. - แฟนหรอครับ? มานั่งรอตั้งนานเล่นเพลินไปหน่อยระวังเธอโกรธเอานะครับ55

คริส - แฟนฉันไม่โกรธหรอก55

นร. - ไว้มาเล่นด้วยกันอีกนะครับ

พวก นร. ยิ้มให้เขา

คริสวิ่งมาหาคุณที่นั่งอยู่

คริส - รอนานมั้ย?

คุณ - ก็นิดหน่อย

คริส - ฉันหิวแล้วอ่ะ

คุณ - ไปกินร้านไหนดีล่ะ?

คริส - ฉันว่าไปซุปเปอร์มาเก็ตใกล้ๆนี่ซื้อของไปทำกินเองดีกว่า ฉันอยากกินอาหารฝีมือเธออ่ะ

คุณ - ก็ได้ แต่นายรอฉันซื้อกรงแล้วก็อาหารให้กระต่ายก่อนป่านนี้มันคงหิวแย่ล้ะ

คริส - รีบไปกันเถอะ

คริสจับมือคุณเดินไปที่ร้านแล้วซื้ออุปกรณ์เลี้ยงกระต่าย



ซุปเปอร์มาเก็ต

คุณ - นายอยากกินอะไรอ่ะ?

คริส - เธอทำให้ได้หมดเลยหรอ

คุณ - ฉันทำได้หมดขอแค่บอกมา

คุณยิ้มให้เขา

คริส - ฉันอยากกินสปาเก็ตตี้

คุณหยิบส่วนผสมและวัตถุดิบสำหรับทำสปาเก็ตตี้

คุณ - งั้นนายรอฉันตรงนี้นะฉันไปจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์แป๊ปนึง

คริส - รีบไปรีบมานะ

คุณ - จ้าๆ



คฤหาส (คริส)

ห้องครัว

คริส - หอมจัง

คุณ - สปาเก็ตตี้?

คริส - แก้มเธอต่างหาก

คริสหอมแก้มคุณฟอดใหญ่แล้วกอดคุณจากด้านหลัง

คุณ - อย่ามาใกล้เตาสิเดี๋ยวน้ำร้อนกระเด็นโดนนายนะ

คริส - ฉันไปรอที่โต๊ะอาหารนะ



ห้องอาหาร



คุณ - สปาเก็ตตี้ของนายเสร็จแล้ว

คริส - มานั่งข้างๆฉันสิ

คุณเดินไปนั่งข้างๆเขา

คุณ - ใช่ฉันพึ่งนึกได้ ตอนที่นายแข่งบาสกับนักเรียนพวกนั้น

คริส - ทำไมหรอ?

คริสที่กำลังนั่งกินสปาเก็ตตี้อยู่ก็หันมาคุยกับคุณ

คุณ - เขาเรียกนายว่ากัปตันอะไรนั่นไง

คริส - อ๋อ ฉันเป็นกัปตันทีมบาสเก่าอ่ะ พวกนั้นเลยรู้จักฉัน

คุณ - อ๋อ เจ๋งดีเนอะแสดงว่านายคงดังมากๆ สาวๆคงเยอะด้วยล่ะสิใช่มะ?

คริส - ไม่มีใครที่ฉันสนใจเป็นพิเศษหรอก มีเธออ่ะคนแรก

คุณ - ฉันเนี่ยนะ?

คริส - ครับ

คริสยิ้มให้คุณแล้วกินสปาเก็ตตี้ต่อ



ห้องนอน

คุณ - นายนอนก่อนเลยฉันจะให้อาหารเจ้านี่ก่อน

คุณที่นั่งอยู่หน้ากรงกระต่ายหันไปบอกคริสที่กำลังเล่นตุ๊กตาอยู่บนเตียง

คริส - ฉันยังไม่นอนหรอกขอเล่นกับอัลปาก้าลูกของฉันก่อน

คุณ - ลูกของนาย? ตุ๊กตาเนี่ยนะ?

คริส - น่ารักดีออก ฉันอยากให้อัลปิก้าพูดกับฉันจัง

คริสทำเสียงเด็กแล้วพูดว่า 'แดดดี้ แดดดี้สูงจังเลยฮัป'

คุณ - ประสาท

คริส - อย่าซนนะ ฉันแค่ไปเข้าห้องน้ำ เดี๋ยวจะรีบกลับมา ไม่ต้องกลัว

คริสพูดพลางลูบหัวอัลปาก้า

คุณ - อาการหนักแล้วนะนาย

พอเขาทำธุระเสร็จก็เดินออกมาห้องน้ำ

คริส - ลูกพ่อรอนานมั้ย คิดถึงจัง

คริสเดินไปที่เตียงแล้วกอดอัลปาก้าแน่น

คุณ - ลูกอะไรเล่านั่นมันก็แค่ตุ๊กตา

คุณบ่นพึมพำ

คริส - แล้วอยากมีลูกของจริงมั้ยล่ะ?

คริสแซวคุณที่กำลังให้อาหารกระต่าย

คุณ - บ้า -//-

พอให้อาหารเสร็จคุณก็เดินไปที่เตียงแล้วขยับไปนอนข้างๆเขา

คริส - เธออยากไปเที่ยวที่ไหนบ้างหล่ะ?

คุณ - ฉันอยากไปเกาะ เกาะสวยๆน้ำทะเลใสๆ

คริส - มะรืนนี้ไปเที่ยวกันนะ

คริสยื่นแขนมากอดคุณ

เช้าของวันไปเที่ยว

คริส - เสร็จรึยัง?

คุณ - เสร็จแล้วๆจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ

พูดจบคุณก็วิ่งไปที่รถทันที

คริส - ช้าจริงเลยเธอนี่

คุณ - ฉันหาโทรศัพย์อยู่ แต่หาไม่เจออ่ะ

คริส - ไม่เป็นไรซื้อใหม่ก็ได้

คุณ - เอางั้นหรอ?

คริส - อื้ม รีบไปกันเถอะ



เกาะ

คุณ - วิวสวยจังเลยเนอะ

คุณเปิดประตูรถออกมาชมวิวทันทีเมื่อคริสหยุดรถ

คริส - อากาศดีจังเลย

คุณ - นายจองที่พักไว้แล้วรึยัง?

คริส - ฉันมีบ้านพักตากอากาศส่วนตัวอยู่ทางด้านนู้นอ่ะ

คริสชี้ไปที่บ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ที่อยู่อีกด้านของจุดชมวิว



บ้านพักตากอากาศ

คุณ - โห ทะเลอยู่ด้านหลังของบ้านพักเลยอ่ะ

คุณเดินมาที่ระเบียงทางเดินลงไปทะเล

คริส - สวยใช่มั้ย?

คุณ - ฉันชอบมากเลย ไว้เรามาด้วยกันบ่อยๆนะ

คริส - ได้สิ

คริสจับมือคุณแน่นแล้วพาคุณวิ่งตรงไปที่ทะเล

คุณ - นายจะพาฉันไปไหน? จะลงทะเลหรอฉันยังไม่ได้เปลี่ยนชุดเลย

คริส - ไม่ต้องเปลี่ยนหรอกลงชุดนี้แหละ

คริสพาคุณวิ่งลงทะเล

คุณ - ชุดฉันเปียกหมดแล้ว รอฉันเปลี่ยนชุดลงมาเล่นไม่ได้รึไง

คริส - ก็ใจร้อนนี่

คริสยิ้มกว้าง

คุณ - ฉันไปเปลี่ยนชุดก่อนเดินทางมาทั้งวันแล้วเหนื่อยจะตาย ฉันจะไปนอนแล้ว

คริส - จะหนีไปไหนเล่าอยู่เล่นน้ำทะเลกันก่อนสิ

คริสโอบกอดคุณจากด้านหลัง

คุณ - ฉันง่วงนอนอ่ะนี่ก็จะค่ำแล้วคลื่นทำเลตอนกลางคืนมันอันตรายขึ้นไปที่บ้านพักเถอะ

คริส - ก็ได้ๆ งั้นวันนี้เธอต้องใส่ชุดว่ายน้ำที่ฉันซื้อให้นะ

คุณ - ชุดว่ายน้ำ?

คริส - รีบเข้าบ้านกันเถอะ

คริสยิ้มแฉ่งแล้วจูงมือคุณเข้าไปที่บ้านพัก

คริสนั่งลงที่เตียง

คริส - ใส่ชุดว่ายน้ำที่ฉันซื้อให้ ให้ดูหน่อสิ

คริสยื่นถุงช๊อปปิ้งให้

คุณ - ฉันอายนี่ -//-

คริส - เถอะหน่า

คุณรับถุงช๊อปปิ้งแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ

คุณ - ฉันไม่ออกไปได้มั้ย มันน่าอาย

คุณโผล่หัวออกมาจากห้องน้ำ

คริส - แฟนฉันสวยจะตาย ไม่ต้องอายหรอกออกมาเถอะ

คุณ - นายจะไม่ขำฉันนะ

คริส - ครับๆผมสัญญา

คุณเดินออกมาจากห้องน้ำ คุณใส่ชุดว่ายน้ำที่คริสเป็นคนซื้อให้ชุดว่ายน้ำเป็นลายเชอร์รี่สีชมพูน่ารัก

คริส - น่ารักจัง

คริสมองคุณตาไม่กระพริบ

คุณ - ฉันอาย นายอย่ามองได้มั้ย >//<

คริส - จะไม่ให้มองได้ไงเล่าน่ารักขนาดนี้

คริสดึงแขนคุณมานั่งที่ตักของเขาและสวมกอดคุณไว้แน่น

คริส - เธอหน่ะสวยจะตาย ฉันเลยมองไง

คุณ - ฉันไม่เคยใส่ให้ใครดูเลยนี่นา

คริส - ดีจังที่ฉันเห็นที่เธอใส่เป็นคนแรก

คุณนั่งคร่อมเขาแล้วเอามือจับแก้มของเขาไว้

คริส - มองใกล้ๆอย่างนี้เธอยิ่งสวยไปใหญ่

คริสโน้มหน้าลงมาจูบคุณอย่างอ่อนโยน

คริสดึงตัวคุณเข้ามากอดเขาไซร้ที่ต้นคอของคุณ

คริสจับคุณกดลงที่เตียงนอน ตัวของเขาคร่อมที่ตัวของคุณ

คริสยิ้มมุมปากจากนั้นก็ขยับหน้าเข้ามาใกล้คุณและค่อยๆบรรจงจูบคุณอย่างร้อนแรงและหนักหน่วง คุณใช้มือสองข้างจับที่แก้มของเขาและจูบตอบเขาคริสเร่งจังหวะในการจูบขึ้นเรื่อยๆ เขาใช้ลิ้นของเขาสัมผัสกับลิ้นของคุณอย่างเร่าร้อน คุณโอบกอดที่แผ่นหลังของเขาลีลาในการใช้ลิ้นของเขามันทำให้คุณรู้สึกเร่าร้อนไปทั้งตัว

คุณไม่รอช้าคุณรีบปลดกระดุมชุดของเขาและถอดมันออก

คุณ - อื้อออ ~

คริสหายใจหอบเขาเองรู้สึกเสียวมากในเวลานี้ คริสค่อยๆถอดชุดว่ายน้ำชิ้นล่างลายเชอร์รี่ที่เขาซื้อให้คุณออกและจับขาคุณถ่างออก คริสเลื่อนตัวขึ้น เขาใช้ลิ้นของเขาเลียคุณขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงหน้าอก คริสถอดชุดว่ายน้ำที่เป็นเกาะอกของคุณออกจากนั้นก็ใช้มือของเขาจับที่หน้าอกของคุณ ร่างกายของคุณที่มีสัดส่วนทีเซ็กซี่มันยิ่งเพิ่มของคุณเสน่ห์ให้เขาต้องการขึ้นไปอีก ณเวลานี้คุณดูเซ็กซี่มาก

คริส - เธอสวยมากเลยนะ

คุณจับที่แก้มของเขา คริสไม่รอช้าเขาช้อนตัวคุณให้ลุกขึ้นนั่งจากนั้นก็กอดและไซร้ที่ซอกคอของคุณต่อ อย่างเร่าร้อน

คุณจิกที่แผ่นหลังของเขา จากนั้นก็จับเขาพลิกตัวและขึ้นคร่อมที่ตัวเขาแทน และค่อยๆสอดใส่ของชายของเขาเข้าไปในช่องรักของคุณ จากนั้นก็โยกจังหวะรักอย่างเร่าร้อน

คุณโยกจังหวะรักอย่างเมามันส์จากนั้นก็ก้มตัวลง หน้าอกของคุณนาบที่หน้าอกของเขา คุณไซร้ที่ซอกคอของเขาอย่างเร่าร้อน

คริสไม่รอช้าเขาจับคุณพลิกตัวให้นอนลงและเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมที่ตัวคุณบ้าง คริสจับขาคุณพาดที่เอวของเขาและสอดใส่น้องชายของเขาเข้าไปจนสุด

คุณ - อาห์ ~

คุณเกร็งตัว มือของคุณจิกผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่

คริสเริ่มจังหวะรักเขาสอดใส่น้้องชายของเขาเข้าออกอย่างแรง ทำเอาตัวคุณเขย่าไปทั้งตัว

คุณ - คริส..ฉันเจ็บ

คริสสอดใส่น้องชายของเขาเข้าออกอย่าแรงและค่อยๆผ่อนเบาลงจากนั้นก็จับตัวคุณตะแคงข้างและสอดใส่น้องชายของเขาเข้าไปใหม่

คริส - ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวก็หายเจ็บแล้ว

คุณ - แฮก แฮก แฮก

คุณหายใจหอบลีลาของเขามันทำให้คุณเสียวซ่านไปหมดทั้งตัว

คริสกระแทกและเร่งจังหวะถี่เร็วขึ้น

คุณใช้มือจับที่แก้มของเขา

คุณ - อาห์

คริสสอดใส่น้องชายของเขาเข้าไปและกระแทกเข้าออกอย่างแรง

คุณ - อื้อออ ~

คุณกำผ้าปูที่นอนแน่น

คุณหายใจหอบแรงกระแทกของเขาัมันทำให้คุณตื่นเต้นและเสียวไปหมดในเวลานี้

คุณ - คริส แฮก แฮก แฮก ฉันไม่ไหวแล้ววว

คุณพูดเสียงสั่น

คริส - อีกนืดนะ

คริสผ่อนจังหวะให้เบาลงเพื่อ

คุณ - คริสส คริสส

คุณหายใจหอบ

คริสไม่รอช้าเขาสอดใส่น้องชายของเขาเข้าออกอีกครั้ง และดูเหมือน ลีลาการกระแทกครั้งนี้จะร้อนแรงมาก

คุณ - อื้ออออออ

คุณกำผ้าปูที่นอนแน่น

คริสเริ่มเกร็งตัวและสอดใส่น้องชายของเขาเข้าออกรัวๆ

คุณ - อ่าห์

คุณถึงจุดสุดยอดเป็นที่เรียบร้อย

ส่วนคริสเองก็เช่นกันเข้าดันน้องชายของเขาเข้าไปจนสุด น้ำรักของเขาแตกใส่ช่องรักของคุณ

คริสหายใจหอบและรอให้น้ำรักของเขาออกมาจนหมด

คริสล้มตัวลงนอนข้างๆคุณแล้วกอดคุณไว้แน่น



เช้า

คริส - เที่ยงแล้วนะ

คริสกระซิบข้างหูคุณ

คุณ - เที่ยงแล้วหรอ

คริส - ตื่นขึ้นมากินข้าวเร็ว

คุณ - นายทำกับข้าวเองเลยอ๋อ?

คริส - แน่นอน แล้วตามมาที่ห้องครัวนะ

คุณ - โอเคฉันจะรีบไป



ห้องครัว

คุณ - หอมจัง

คริส - มีขนมปังทาเนยแล้วก็ใส่กรอกใข่ดาวกับแฮม

คุณ - มีนมสดมั้ย?

คริส - อยู่ในตู้เย็นเธอหยิบมาสิ

คริสที่กำลังจัดโต๊ะอาหารบอกคุณ

คุณ - พึ่งรู้แหะว่านายจะมีมุมนี้ด้วย

คริส - ฉันหน่ะมีอีกหลายมุมที่เธอยังไม่รู้

คุณ - อะไรที่ฉันยังไม่รู้ค่ะพ่อเทพบุตร?

คริส - ฉันวาดรูปเก่งนะ ฉันวาดให้ดูมั้ย?

คุณ - วาดฉันได้มั้ยล่ะ?

คริส - สบายมาก

คุณ - กินข้าวเสร็จแล้วค่อยว่ากัน



ที่ริมทะเล

คุณ - ลองวาดฉันจากตรงนี้สิ

คุณลงไปนั่งที่พื้นทราย

คริส - โอเคๆฉันจะนั่งวาดอยู่ตรงนี้

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

คริส - เสร็จล้ะ

คุณ - เสร็จซะทีนั่งจนตะคริวกินแล้วอ่ะ

คุณทุบขาตัวเอง

คริส - อะดูนี่

คริสยื่นกระดาษให้คุณ

คุณ - !!!!

คริส - สวยใช่มั้ยล่ะ?

คุณ - มันเหมือนฉันตรงไหนเนี่ย

คุณหัวเราะ

คุณ - หน้าใหญ่เท่าลูกแตงโม จมูกบานยังกะจาน 5555

คริส - ฉันก็วาดได้เท่านี้แหละ 55

คุณ - ทำเป็นคุย โถ่ มานี่เอาดินสอมาฉันจะวาดนายมั่ง

คริส - เอาให้หล่อๆนะ

คุณ - แค่นี้ยังไม่หล่อรึไง?

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

คุณ - เสร็จล้ะ

คริส - เอามาดูซิ

คุณ - เอ้านี่

คุณยื่นกระดาษให้เขา

คริส - โห เหมือนมากอ่ะ

คุณ - แหงหล่ะ

คริส - ทำไมเธอวาดฉันเหงือกบานงี้อ่ะ

คุณ - ก็มันเรื่องจริง 5555555555

คริส - เลิอกล้อฉันได้แล้ว -//-

คุณ - เฮียเงิง เฮียเงิง เฮียเงิง ~

คริส - อย่าให้ฉันจับเธอได้นะ ฉันจะจัดการเธอยันเซเว่นปิดเลย

คุณ - เซเว่นไม่เคยปิดนะ

คุณวิ่งหนีคริส

คริส - เธอเสร็จฉันแน่

คุณ - อร้ายยยยย

คริส - จับได้แล้ว

คริสหอมแก้มคุณฟอดใหญ่

คุณ - คนบ้า ลามก

คริส - แต่เธอก็รักฉันไม่ใช่รึไง เธอจำที่ลู่ฮานบอกเธอได้มั้ย?

คุณ - ฉันจำได้

คริส - ถึงแม้จะเป็นเหยื่อสังเวยของคนอื่นแต่ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นเนื้อคู่เธอก็จะฟื้นขึ้นมา แล้วเธอก็ฟื้นขึ้นมาจริงๆขอบคุณที่ยังไม่ทิ้งฉันไปไหนนะ ขอบคุณที่รักฉัน

คุณ - ฉันรักนายนะคริส

คุณบรรจงจูบเขาอย่างอ่อนโยน

คริส - ฉันก็รักเธอนะ

.

.

.

.

(ติดตามเรื่องราวของ 11 หนุ่มที่เหลือได้ใน FIC TWO MOON)

ปิดท้ายฟิคเรื่องแรกของเพจด้วยคำคมของผู้ชายคนนี้



ชีวิตอาจจะไม่ได้เพอร์เฟ็คเสมอไป หากแต่ถ้ามันสมบูณร์แบบเกินไป ก็คงไม่มีความหมายอะไร

‪





END .